Сте биле ли на свирка кај која тапанарот свири скоро во сите бендови? Или еден гитарист или пејач не се симнува од сцената кога се менуваат бендовите? Од такви рокади може да произлези нов успешен бенд, но може и да доведе до расформирање на веќе постоечка колку-толку успешна група. Колку за пример-кога Саркофаг беше на договорена тримесечна пауза, за време на таа пауза, Ќебапот, еден од гитаристите отиде на гости во Чоканче и остана таму, а тоа беше една од главните причини Саркофаг да не се појави повеќе на македонската сцена.
Меѓутоа, сигурно има и хепиенд-примери -од 2 или 3 бендови да изникне нов, подобар од нив. Сепак,таквите рокади знаат да бидат одличен филтер за отстранување на кочниците (читај-неталентираните другарчиња) во просперитетот на бендот.
Какво е вашето мислење за оваа појава?
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Еве Авет нека кажит.Токму кај нив имаше таков пример(мислам во примање на член од бенд). Горјан(Морталити) премина во Марас !!! :) Боби(Морталити) премина во ДФЛ !!! Мики(ДФЛ) премина во Тотем(мислам барем така)
Пак Скач(Сторм) беше на гости кај Марас ама си остана во Сторм !!! :)
Ја лично немам ништо против свирење во 1000 бендови и различни рокади, се додека членот го дава својот максимум во секој бенд и дури снима/проба/настапува со еден од бендовите, никој од останатите не постои. Така се понаша профи музичар.
Меѓутоа, кај нас најчесто состојбата е друга. Или уште од почеток, не е јасно дефиниран статусот и улогата на членот во бендот, и двете страни имаат погрешна претстава за обврските што треба да се извршат. (Примери: има членови само за живо, full-time, некад цел бенд компонира, некад не…).
Друга честа грешка е одбирање на примарен бенд. Нормално, бендот што сам си го оформил ќе ти биде далеку подраг од тој во кој свириш само во живо, но тоа не значи дека тој неприоритетен бенд треба да го деградираш. (Освен ако не се договорите да е така уште пред да се нафатиш да свириш).
Трето: свирење со 30 бендови. Ама буквално. Да си Steve Lukather, па нема да постигнеш бе.
Напрај ја било која од споменативе грешки, макар и еднаш, ондак земи пиво и фаќај сеир на куршлусот што настанал у бенд. Сум свирел, и свирам со музичари што имаат повеќе од еден бенд. Сите макар малку, макар еднаш заебале. Свирев и ја, одамна, одеднаш у 4 локални бендови. Среќа не беа сите активни на почеток, па правев компромис. По некое време напуштив 3 од нив. Да, го одбрав бендот што по некое време се распадна. :)
Ротации и свирење сегде увек ќе има. Во Македонија сме. Овде во Тетово има 2-3 добри бубњари и басисти, 5-6 добри гитаристи и скоро 0 вокали. (Можам и да ги набројам, не е проблем). Остатокот е срање и свири колку да се рече. Како да функционираат барем 5 добри бендови? А каде е делбата по стилови, и “ја не свирим тоа, не е метал/тешко е/нинтендо е/позерско е…”. Нели требаше сцена да се гради? :D
У принцип лоши се оние рокади кога од нив не произлегува нов поквалитетен бенд( кочниците биле отстранети), туку едноставно еден член си свири во 5 бенда и тоа така трае со години.
А зошто е тоа лошо? Бидејќи тој член не може доволно да се посвети на еден единствен бенд и да прави добра и квалитетна музика, и наместо тоа едноставно само врши функција гитарист, басист, бубњар или whatever, во некој бенд.
И тоа што има многу рокади во Македонија, тоа е само доказ колку луѓето немаат пари да си купат опрема па едни исти фаци ги држат сите бендови.
Бљак.
И ако ме прашувате мене баш заради тие рокади и почесто се распаѓаат бендови. Ќе се уфураат можам да свирам у 10 бенда и на крај ништо од тоа нема да испадне.
Боље еден ама вреден. Освен ако немате огромно слободно време, односно немате други обврски во животот: факс работа фамилија и сл.
Би ја додал и оваа ситуација-музичарот е талентиран само нема квалитетна ,стабилна постава во матичниот бенд и барајќи подобро решение,свири со секого кој ќе го замоли и кога еден ден се појави за услуга со некоја група од Ш-класа,веднаш се шират муабети,демек,толку го бидува,ако знаеше да свири,не ќе свиреше со овие,на ова ли спадна,да свири вакви срања и ред слични коментари.А кога се рашири таков муабет,дури и тие музичари шо дотогаш го ценеле ,почнуваат да го избегнуваат плашејќи се да не си го расипат и своето достигнување ако го викнат да свири со нив. Да резимираме-поарно подолга пауза и вежбање на техниката во свирењето(пеењето) отколку да се свири со секој.Дефинитивно.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Не би се сложил баш со последново. Таков муабет може само лаик или накурчено wannabe музичарче да извади, правиот познавач може да намириса талент на километри. Единствена лоша работа што може да ти се случи со свирење во Ш-постава е да немаш од кого да учиш, и да стоиш у место, угледот, нема да го изгубиш, барем кај оние кај кои ти е битно.
Се согласувам дека мора да постои ротација и менување членови се додека не се најде правата постава,(и тоа може бајаги да потрае) но сепак, откако ќе ја најдете правата постава многу е шупачки да свирите во 10 бенда нели?
Се е заебано. Кога си само во еден бенд – ти се работи во side проекти за откривање на другите твои идеи кои не се вклопуваат во тој бенд. Кога си во сто бендови одеднаш – мора да најдеш приоритет, ама пак не е фер кон другите да бидеш несериозен и непрофесионален за разлика од односот во приоритетниот… Јебига…
Не би се сложил баш со последново. Таков муабет може само лаик или накурчено wannabe музичарче да извади
r0ck_2_live,од мене имаш палче нагоре,не реков дека баш музичарите ќе ги извадат муабетите,туку дека така реагираат кога ќе стигне муабетот до нив.А да,и тие не се имуни на ширење на такви муабети,посебно ако се помалку способни од човекот за кого се работи.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Добро сепак еден главен бенд со некој повремен сајд проект секој музичар и има нели? Тоа според мене е сосема оправдано и не влијае на квалитетот на бендот.
Зборот беше да не се свири у 10 бенда и сите 10 да ти бидат главни:)
Се е заебано. Кога си само во еден бенд – ти се работи во side проекти за откривање на другите твои идеи кои не се вклопуваат во тој бенд. Кога си во сто бендови одеднаш – мора да најдеш приоритет, ама пак не е фер кон другите да бидеш несериозен и непрофесионален за разлика од односот во приоритетниот… Јебига
Авет,како ли си зипувал толку многу на толку мал пост?Стварно,не би можел ништо да додадам на ова. Respect
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Да,дефицит е за тапанери-Архонт отидоа дури до Бугарија да најдат,а басистите често е случај да сакаат да бидат гитаристи, ритам-гитаристите сакаат да бидат соло гитаристи,вокалистите се изгорени да пејат исклучиво само свои текстови.Типични случаи на трн во здрава нога за бендот.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Ја имав малце необична ситуација, со моите два бенда Флукс и Tank Warning Net. Свиревме скроз различна музика али разликата меѓу нив беше во различни бубњар и пејач, гитаристите и басистот бевме исти. Од логистички аспект немаше никаков проблем: секогаш свиревме во иста гаража така да бев лишен од бирање каде попрво да отидам на проба, или мкнење опрема ваму-таму (можда ова банално звучи али замисли за секоја проба да си ја транспортираш целата опрема, со години. Ќе ти скурчи кај и да е). Исто и не ми беше проблем чувството на припадност: одсекогаш се сметав себе за Мишко од ТВН што свири и во Флукс (иако Тенк се распадна па еве сум денес, Мишко од Флукс што свирел и во Тенк хаха…). Ради овие причини, двете групи можеа да функционираат без никаков проблем, никогаш кај никого од нас не се случи конфликт.
А што се однесува до погорните примери, мислам дека има еден многу добар сајдефект од групи што си ги делат членовите: на тој начин се филтрираат многу работи (како желба и волја за свирење), се кристализираат вкусовите и се градат идни музичарски другарства. Ако некој конечно се определи за само една група, тоа е нормален и здрав еволутивен процес. Не е ретка појава од неколку групи да излезе една добра. Па повеќето денешни добри бендови се излезени од неколку пропаднати. para2509 најгоре вика (парафразирам) дека како последица на вакви работи, се распаѓаат еден куп групи али ја викам дека тоа е многу добра работа. Група што ги преживеала овие турбуленции е група што има снага и волја да опстане. Јебига, сцената е џунгла, има многу силен и безмилосен процес на природна селекција и баш затоа станува посилна и поквалитетна.
Од истиве причини мене одсекогаш ме радувало кога ќе видам бран на нови деца, пошто знам дека за едно пет-шест години од нив ќе останат едвај два квалитетни, можда не со оригиналните членови али чим го преживеале сопствениот бран, потенцијално долгорочни бендови.
“Never. You don’t put a bumper sticker on a Mercedes-Benz” - Dave Mustaine, on why he doesn’t have any tattoos.
А што се однесува до погорните примери, мислам дека има еден многу добар сајдефект од групи што си ги делат членовите: на тој начин се филтрираат многу работи (како желба и волја за свирење), се кристализираат вкусовите и се градат идни музичарски другарства.
Во право си,а и отпаѓањето на најслабиот е природна и потребна работа. А пак музичките другарства се нешто посебно,нарочито кога еволуираат во своевиден тандем во стварањето и во изведбата на музиката.Тоа јас во моето досегашно искуство го доживеав само со двајца музичари-со Питерот,т.е. тапанарот во Саркофаг и со Бацкинот во Орион,нарочито по расформирањето.Заедничка страна на овие двајца беше тоа што кога ќе им исвирев некоја своја идеја,секвенца,тие го свиреа својот инструмент скоро исто како шо го имав замислено да изгледа уште пред да им кажам како.Тоа е СКАПА работа и ако брзо се откажува чоек ,можи и да не ја доживее.Ви пожелувам на музичарите на форумов да го доживеете вашиот тандем-пријател шо поскоро.Тогаш ќе имате комплетна слобода во креацијата.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Сте биле ли на свирка кај која тапанарот свири скоро во сите бендови? Или еден гитарист или пејач не се симнува од сцената кога се менуваат бендовите? Од такви рокади може да произлези нов успешен бенд, но може и да доведе до расформирање на веќе постоечка колку-толку успешна група. Колку за пример-кога Саркофаг беше на договорена тримесечна пауза, за време на таа пауза, Ќебапот, еден од гитаристите отиде на гости во Чоканче и остана таму, а тоа беше една од главните причини Саркофаг да не се појави повеќе на македонската сцена.
Меѓутоа, сигурно има и хепиенд-примери -од 2 или 3 бендови да изникне нов, подобар од нив. Сепак,таквите рокади знаат да бидат одличен филтер за отстранување на кочниците (читај-неталентираните другарчиња) во просперитетот на бендот.
Какво е вашето мислење за оваа појава?
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Еве Авет нека кажит.Токму кај нив имаше таков пример(мислам во примање на член од бенд).
Горјан(Морталити) премина во Марас !!! :)
Боби(Морталити) премина во ДФЛ !!!
Мики(ДФЛ) премина во Тотем(мислам барем така)
Пак Скач(Сторм) беше на гости кај Марас ама си остана во Сторм !!! :)
Kada Je zakon Nepravda Nasha Obavjeza Je OTPOR!!!
www.myspace.com/fadetoblackohird
www.myspace.com/komunalnahigena
Ја лично немам ништо против свирење во 1000 бендови и различни рокади, се додека членот го дава својот максимум во секој бенд и дури снима/проба/настапува со еден од бендовите, никој од останатите не постои. Така се понаша профи музичар.
Меѓутоа, кај нас најчесто состојбата е друга. Или уште од почеток, не е јасно дефиниран статусот и улогата на членот во бендот, и двете страни имаат погрешна претстава за обврските што треба да се извршат. (Примери: има членови само за живо, full-time, некад цел бенд компонира, некад не…).
Друга честа грешка е одбирање на примарен бенд. Нормално, бендот што сам си го оформил ќе ти биде далеку подраг од тој во кој свириш само во живо, но тоа не значи дека тој неприоритетен бенд треба да го деградираш. (Освен ако не се договорите да е така уште пред да се нафатиш да свириш).
Трето: свирење со 30 бендови. Ама буквално. Да си Steve Lukather, па нема да постигнеш бе.
Напрај ја било која од споменативе грешки, макар и еднаш, ондак земи пиво и фаќај сеир на куршлусот што настанал у бенд. Сум свирел, и свирам со музичари што имаат повеќе од еден бенд. Сите макар малку, макар еднаш заебале. Свирев и ја, одамна, одеднаш у 4 локални бендови. Среќа не беа сите активни на почеток, па правев компромис. По некое време напуштив 3 од нив. Да, го одбрав бендот што по некое време се распадна. :)
Ротации и свирење сегде увек ќе има. Во Македонија сме. Овде во Тетово има 2-3 добри бубњари и басисти, 5-6 добри гитаристи и скоро 0 вокали. (Можам и да ги набројам, не е проблем). Остатокот е срање и свири колку да се рече. Како да функционираат барем 5 добри бендови? А каде е делбата по стилови, и “ја не свирим тоа, не е метал/тешко е/нинтендо е/позерско е…”. Нели требаше сцена да се гради? :D
Details.
У принцип лоши се оние рокади кога од нив не произлегува нов поквалитетен бенд( кочниците биле отстранети), туку едноставно еден член си свири во 5 бенда и тоа така трае со години.
А зошто е тоа лошо? Бидејќи тој член не може доволно да се посвети на еден единствен бенд и да прави добра и квалитетна музика, и наместо тоа едноставно само врши функција гитарист, басист, бубњар или whatever, во некој бенд.
И тоа што има многу рокади во Македонија, тоа е само доказ колку луѓето немаат пари да си купат опрема па едни исти фаци ги држат сите бендови.
Бљак.
И ако ме прашувате мене баш заради тие рокади и почесто се распаѓаат бендови. Ќе се уфураат можам да свирам у 10 бенда и на крај ништо од тоа нема да испадне.
Боље еден ама вреден. Освен ако немате огромно слободно време, односно немате други обврски во животот: факс работа фамилија и сл.
Би ја додал и оваа ситуација-музичарот е талентиран само нема квалитетна ,стабилна постава во матичниот бенд и барајќи подобро решение,свири со секого кој ќе го замоли и кога еден ден се појави за услуга со некоја група од Ш-класа,веднаш се шират муабети,демек,толку го бидува,ако знаеше да свири,не ќе свиреше со овие,на ова ли спадна,да свири вакви срања и ред слични коментари.А кога се рашири таков муабет,дури и тие музичари шо дотогаш го ценеле ,почнуваат да го избегнуваат плашејќи се да не си го расипат и своето достигнување ако го викнат да свири со нив.
Да резимираме-поарно подолга пауза и вежбање на техниката во свирењето(пеењето) отколку да се свири со секој.Дефинитивно.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Не би се сложил баш со последново. Таков муабет може само лаик или накурчено wannabe музичарче да извади, правиот познавач може да намириса талент на километри. Единствена лоша работа што може да ти се случи со свирење во Ш-постава е да немаш од кого да учиш, и да стоиш у место, угледот, нема да го изгубиш, барем кај оние кај кои ти е битно.
А за вежбањето и паузите, 100% се сложувам.
Details.
Се согласувам дека мора да постои ротација и менување членови се додека не се најде правата постава,(и тоа може бајаги да потрае) но сепак, откако ќе ја најдете правата постава многу е шупачки да свирите во 10 бенда нели?
Се е заебано.
Кога си само во еден бенд – ти се работи во side проекти за откривање на другите твои идеи кои не се вклопуваат во тој бенд.
Кога си во сто бендови одеднаш – мора да најдеш приоритет, ама пак не е фер кон другите да бидеш несериозен и непрофесионален за разлика од односот во приоритетниот…
Јебига…
MARAS @ MySpace

ARKONIAN @ MySpace
АЛАТИР КРУЖОК @ MySpace
ГОСПО @ MySpace
r0ck_2_live,од мене имаш палче нагоре,не реков дека баш музичарите ќе ги извадат муабетите,туку дека така реагираат кога ќе стигне муабетот до нив.А да,и тие не се имуни на ширење на такви муабети,посебно ако се помалку способни од човекот за кого се работи.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Добро сепак еден главен бенд со некој повремен сајд проект секој музичар и има нели?
Тоа според мене е сосема оправдано и не влијае на квалитетот на бендот.
Зборот беше да не се свири у 10 бенда и сите 10 да ти бидат главни:)
Авет,како ли си зипувал толку многу на толку мал пост?Стварно,не би можел ништо да додадам на ова.
Respect
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Мора да се земе и во предвид дека преовладува генерален недостиг на музичари, посебно на тапанари и басисти.
Slavic Pride
Brsyak Pride
Miyak Pride
Veles Pride
Brutzosh Pride
Да,дефицит е за тапанери-Архонт отидоа дури до Бугарија да најдат,а басистите често е случај да сакаат да бидат гитаристи, ритам-гитаристите сакаат да бидат соло гитаристи,вокалистите се изгорени да пејат исклучиво само свои текстови.Типични случаи на трн во здрава нога за бендот.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide
Ја имав малце необична ситуација, со моите два бенда Флукс и Tank Warning Net. Свиревме скроз различна музика али разликата меѓу нив беше во различни бубњар и пејач, гитаристите и басистот бевме исти. Од логистички аспект немаше никаков проблем: секогаш свиревме во иста гаража така да бев лишен од бирање каде попрво да отидам на проба, или мкнење опрема ваму-таму (можда ова банално звучи али замисли за секоја проба да си ја транспортираш целата опрема, со години. Ќе ти скурчи кај и да е).
Исто и не ми беше проблем чувството на припадност: одсекогаш се сметав себе за Мишко од ТВН што свири и во Флукс (иако Тенк се распадна па еве сум денес, Мишко од Флукс што свирел и во Тенк хаха…).
Ради овие причини, двете групи можеа да функционираат без никаков проблем, никогаш кај никого од нас не се случи конфликт.
А што се однесува до погорните примери, мислам дека има еден многу добар сајдефект од групи што си ги делат членовите: на тој начин се филтрираат многу работи (како желба и волја за свирење), се кристализираат вкусовите и се градат идни музичарски другарства. Ако некој конечно се определи за само една група, тоа е нормален и здрав еволутивен процес. Не е ретка појава од неколку групи да излезе една добра. Па повеќето денешни добри бендови се излезени од неколку пропаднати. para2509 најгоре вика (парафразирам) дека како последица на вакви работи, се распаѓаат еден куп групи али ја викам дека тоа е многу добра работа. Група што ги преживеала овие турбуленции е група што има снага и волја да опстане. Јебига, сцената е џунгла, има многу силен и безмилосен процес на природна селекција и баш затоа станува посилна и поквалитетна.
Од истиве причини мене одсекогаш ме радувало кога ќе видам бран на нови деца, пошто знам дека за едно пет-шест години од нив ќе останат едвај два квалитетни, можда не со оригиналните членови али чим го преживеале сопствениот бран, потенцијално долгорочни бендови.
“Never. You don’t put a bumper sticker on a Mercedes-Benz”
- Dave Mustaine, on why he doesn’t have any tattoos.
Во право си,а и отпаѓањето на најслабиот е природна и потребна работа.
А пак музичките другарства се нешто посебно,нарочито кога еволуираат во своевиден тандем во стварањето и во изведбата на музиката.Тоа јас во
моето досегашно искуство го доживеав само со двајца музичари-со Питерот,т.е. тапанарот во Саркофаг и со Бацкинот во Орион,нарочито по расформирањето.Заедничка страна на овие двајца беше тоа што кога ќе им исвирев некоја своја идеја,секвенца,тие го свиреа својот инструмент скоро исто како шо го имав замислено да изгледа уште пред да им кажам како.Тоа е СКАПА работа и ако брзо се откажува чоек ,можи и да не ја доживее.Ви пожелувам на музичарите на форумов да го доживеете вашиот тандем-пријател шо поскоро.Тогаш ќе имате комплетна слобода во креацијата.
I’ll eat your silver cross,behind it you can’t hide