Што мислите за двете навидум спротивности во музиката,зборувам за New Age и металот(посебно black i death)? Што мислите за филозофијата на која се темелат овие два правци? Како пример,за понатамошно коментирање можам да започнам со ова: За обработка на одредена тема(за пр ја земам апокалипсата) бендовите во New Age правецот ќе користат одредена изведба,а бендовите во Black металот друга интерпретација,а сето друго ќе се заоснова на иста тема….. Од што зависи сето тоа? Дали според вас едните гледаат на таа работа(апокалипсата) со други “очи“ дали ја чуствуваат на друг начин,дали ја разбираат на друг начин…. Како пример ја земав апокалипсата….немора да се фатите сега вие и да пишувате за апокалипсата,темата е сосема друга :)
Sucker Love Is Heaven Sent You Pucker Up Our Passions Spent
Многу интелигентна тема, и нормално, како и грото корисни стварчици на форумов, поминува незабележано, со тек-тук некое плусче и 0 коментари. Многу метал. Yeahhh. \m/
Пошто немам доволно познавање од споменатите правци, ќе генерализирам. Еве го моето мислење, со помош на споредба, МНОГУ ПРОСТО, многу едноставно, без филозофирање:
Би ја претставил темата, идејата, како коцка, на која секоја страна и е различна. Авторот како ликовен уметник. Fast forward, имаш готово дело = композиција. Е сега, малце назад, во улогата на уметникот, имаш 3 главни променливи: пристап, алатки, знаење. Уметникот може да избере на која страна/страни ќе се фокусира (жанр), кои алатки ќе ги употреби, или ги има на располагање (подстил или чувство), и зависи од неговото знаење и талент (талентот постои!) колку ќе успее во замислата. (добар бенд/лош бенд). Конкретно во твојот случај, можеби и двата стилови ја наблљудуваат коцката од црната страна, но едниот ја црта со моливче а другиот у Corel Draw. :P Нека влезе турбо-фолкот у игра, и веќе збориме за сосема друго гледиште.
Поентата ми е, има многу променливи што влијаат како ќе биде интерпретирана темата, гледањето “со други очи” е дефинитивно една од тие, но не е се ограничено само на таа променлива. Земете ги за пример глупите techno ремикси на некои класични рок композиции. Скроз различен поглед и пристап при градењето на делото. Различна идеја, и музички, и идеолошки.
Stay open-minded, but know where your boundaries are! ;)
Имаше еднаш еден паметен дечко на форумов што рече дека иако држи вода теоријата дека сите сме различни индивидуи(6 билиони различни луѓе на планетава) сепак, тоа не се должи на нашите гени колку што се должи на нашето специфично животно искуство.
Односно дека нашите животи коишто се збир од искуство( и тоа искуство во смисол дали ќебето со коешто се покриваш дома е жолто или зелено) ни даваат специфична слика за светот од којашто ги формираме нашите филозофски ставови, ама и нашите уметнички аспирации.
И сеа под претпоставка дека два субјекти ќе имаат идентични животни патишта, ќе имаат иста боја на ќебе и до најмал детањ све ќе им се совпадне во животот, ондак тие ќе имаат исти ставови во животот и исти музички аспирации( да речеме и двајцата ќе сакаат new age наместо блек метал)..
Така да постојат многу такви примери во историјата на уметноста каков што го наброја сега ти во темава, кадешто една иста тематика(апокалипсата) ја обработуваат повеќе уметности или повеќе уметнички жанрови во еден.
Исто така да не го заборавиме Гастон Башлар кој изјави дека публиката никогаш не може стопроцентно на ист начин да го доживува делото и тоа што сакал да го каже авторот со делото, на начин каков што самиот автор ја доживува својата креација.
Така да имаш еден автор на new age музика, еден на блек метал. Тие двајцата различно резонираат за тоа се согласивме. И одеднаш се појавуваш ти и ти ги восприемаш и двете нивни песни на различен начин, но и на различен начин од нив. Различни филмови ти доаѓаат у глава дур ги слушаш and so on and so on.
Едноставно уметноста, колку и да е објективна и предвидлива, сепак е субјективна работа, субјективен архетип и таква и ќе остане засекогаш.
Всушност тоа и не привлекува нас луѓето кај уметноста нели? Архетиповите како категории веќе постојат во нашата глава и не фасцинираат со нивната синестезија и со нивната внатрешна енергија и со нивната хибридност, а уметноста е начин да се канализираат тие архетипови(кога ти самиот креираш уметност) или пак начин да се искусат нови и нови нечии други архетипови и притоа да се ужива во слаткоста на непознатото, пошто е нечиј друг архетип(кога восприемаш туѓа уметност на пр.)
Да, да како не ми текна порано во постов. Архетип е клучниот збор. Имаш архетип на еден човек којшто е поврзан со апокалипсата, и тој човек се решава тоа да го преточи во една new age песна, бидеќи чувствува дека таа музика најточно го опишува неговиот архетип.
не може да се набљудуваат “паралелности во музиката” како два музички правци кои обработуваат иста тема. паралели (математички, логички, реално, секако – па дури и шопенхауеровски интуитувно) се повлекуваат поинаку. пр: паралели помеѓу блек металот и природните процеси. нема допирни точки.
квадратот кој се набљудува само од една страна, под прав агол, така – е квадрат. оној кој го набљудува така, не ја восприема целата слика и идеја за квадратот.
муабети за new age, особено во позитивна или пак неутрална конотација, не се метал.
архетип не е категорија, туку модел. архетип не е еден човек, туку стереотипизирање на карактеристиките на повеќе луѓе во еден концепт или идеја, во заедничка нишка. архетип не може да се карактеризира со синестезија, во ниедна, па ни во фигуративна смисла. што ќе правиш? сетилно ќе ги унифицираш веќе унифицираните стеротипизирани модели??
new age-от, каков што се спомнува во првиот пост, е блуткава каша попара на којекакви веќе видени верувања, прекриени под велот на модернизмот, и како таква заслужува само потсмев, и мочање у уста од страна на гордиот металец; како и сите останати колективистички и ограничувачки движења и покрети и мувменти и курци-палци, кои нудат излитени и нереални решенија на проблеми кои сами ги измислуваат. фак-оф.
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Се согласувам, можеби new age-oт е само блуткава каша попара на којекакви веќе видени верувања, прикриени под велот на модернизмот, но теоријата на Creeper сепак држи вода и секако постои како феномен во уметничкото создавање. И тоа не само што постои паралелност во обработка на тема некоја туку и во начин на интерпретација и ефектот на крајниот продукт:
За обработка на одредена тема(за пр ја земам апокалипсата) бендовите во New Age правецот ќе користат одредена изведба,а бендовите во Black металот друга интерпретација
Иначе одговор на прашањето:
Дали според вас едните гледаат на таа работа(апокалипсата) со други “очи“ дали ја чуствуваат на друг начин,дали ја разбираат на друг начин…
Се разбира дека ја перцепираат на друг начин. Затоа и одбираат различен начин да ја интерпретираат. И нормално, на крај двете песни кога ќе испаднат, можат/не мораат да имат ниедна заедничка допирна точка во било кој смисол. Тука е уствари главниот момент дали ќе може (или не) да биде подвлечена паралела во смисол на ефектот што го има крајниот продукт.
Од што зависи сето тоа?
Све зависи од процесот на креација кај индивидуите што создаваат, што пак е поврзано со нивниот целосен психолошки и карактерен профил, што е бајаги тежок багаж. Плус е различен за секој човек посебно.
како и сите останати колективистички и ограничувачки движења и покрети и мувменти и курци-палци, кои нудат излитени и нереални решенија на проблеми кои сами ги измислуваат. фак-оф.
Што демек во металот нема колективизам? Ако сакаше да кажеш во металот нема перење мозоци, да тоа е точно. Но дека нема колективизам не може да се каже. Дури и во нонконформизмот има колективизам бидејќи постојат повеќе индивидуи коишто ја прифаќаат таа идеја(нонконформизмот). Дури и во индивидуализмот има колективизам. Бидејќи секако постои повеќе од една индивидуа на планетава којшто сака да остане крајно индивидуална.
Глупаво е таква квалитетна тема да изумре, еве гледам последниот коментар е пишам пред 19 дена, жалосно кога не привлече доволно внимание. Сепак да искоментирам. New age-от и металот како две спротивности во музиката исто така имаат и многу допирни точки, како што кажа creeper, посебно околу темата за апокалипсата. Но разликата е во интерпретацијата, гледиштето за изодот, пораката и севкупно таа енергија која се вградува во музиката која се создава. Музиката е енергија. Во металот апокалипсата се обработува како тема која прикажува мрачен и врел крај на светот (на пример масовна нуклеарна војна) додека пак во њу ејџот на апокалипсата се гледа како на преродба низ која треба да поминеме и да се издигнеме духовно. Иста тема но со два потполно спротивни исходи, едната е црна а другата светла порака…
Јас би рекол една мисла која одамна ја имам запомнато: Нема ништо добро ниту лошо, само мислењето го прави такво.
Значи човековото мислење (т.е ум) може да создава секакви креации за иднината, апокалипсата или било што и да се изразува на најразлични начини, да твори за темниот крај или светлата оптимистичка иднина. Се зависи од размислувањето, од опкружувањето на тој ум, од неговиот однос со околината, од знаењето собирано во него…
Ag amharc tré m’óige Is mé bhí sámh Gan eolas marbh Bhí mé óg san am
Anois, táim buartha ’s fad ar shiúil an lá. Ochón ’s ochón ó
Na laetha geal m’óige Bhí siad lán de dhóchas An bealach mór a bhí romham anonn Bhí sé i ndán domh go mbeinn, slán, slán.
Па се согласувам со Македон, правилата се создадени за да бидат прекршени и само таквите авантуристички и експериментално настроени поединци успеваат да направат нешто и да придонесат за прогресот во музиката. На пример ајде по којзнае кој пат да спомнам како Сабат (наводно?) го создале металот без да бидат свесни за тоа …
Сакаш да кажеш дека нема математика во музиката и дека музиката е алогична? Класиката е полна со математика, а класиката е центар на цела музика… Зарем ќе свириш музика која нема темпо, нема ритам, зарем ќе свириш музика во која се несогласени 2 гитари (зедов пример гитари) и се што се добива е огромна дисхармонија… Ако така ја разбираш музиката, немам потреба да дискутирам повеќе.
И пак ќе се навратам на предходниот мој коментар…
Најде допирни точки во паралелите ? ____ ____
еве ти ги пак славните паралели и продолжи со барање на твојата допирна точка…
Или следно ќе речеш дека ” Водата е сува ”, и дека баш тоа е логично?
Е па не може секој, поединците обично го имаат “тоа” во себе.Ако го нема, може да оди на колку сака академии и приватни часови, се што ќе стане е роб на техниката и инструментот ( а не обратно), или па просечен свирач на тезги.
Не е алогична бре, далеку од тоа. Ќе беше ако се беше оставено на математички точки правила и закони, без експерименти и емоции наспроти логика ќе беше поздодевна и од самата математика. А не е.
Еве пример -Човек кој не знае да пише а има идеи подобри од многуте писатели. Како тој ќе ја искаже својата кретивност ? истото ако: -Ти ги имаш сите тие идеи за музиката, а ја немаш потребната техника за со нив да експериментираш…
- Што ако човек има подобри идеи од многу писатели, но толку добро знае да пишува што својата креативност место да ја искаже ја губи во лавиринтот на краснописните правила?
Значи да конклудираме од досегашниот разговор… Има правила со кои не треба да се претера за да може креативноста да излезе на површина. АМА СЕПАК ИМА ПРАВИЛА… то е то што пробав да го покажам на почетокот од мојот прв коментар.
Има правила, али за разлика од во математиката, ако имаш чувства може и без нив, а може и ненамерно да ги почитуваш, и ненамерно да ги кршиш. Ај искулирајте сега, ојдов да глеам Саут Парк. :)
Во музиката може на пример 2+2=5 и пак ке биде точно, музиката е најголемото поле на иновации каде што и невозможното може да стане возможно. Музиката е бесконечно полна со идеи, додека логичните науки се тие, а резултатите од нив се фиксни
Ag amharc tré m’óige Is mé bhí sámh Gan eolas marbh Bhí mé óg san am
Anois, táim buartha ’s fad ar shiúil an lá. Ochón ’s ochón ó
Na laetha geal m’óige Bhí siad lán de dhóchas An bealach mór a bhí romham anonn Bhí sé i ndán domh go mbeinn, slán, slán.
Не, немаат допирни точки, бидејќи металот по дифолт нема одредена тема, секој бенд си има своја идеологија. Апокалипсата, иако земена чисто како пример, е штур пример и не го обединува целиот метал, само спаѓа како една мала темичка која може да инспирира по две-три песни на едно издание. Башка, апокалипса е веќе клише, луѓе.
А, ако речеме дека едни њу ејџ музичари и едни метал музичари обработуваат една иста тема, пак нема да има допирни точки, бидејќи гледиштата се на спротивни страни од спектрумот. Тоа е исто како да се каже дека црното е бело, дека машкото е женско, а антихристијанството е исто што и христијанство. Еве, последниве две обработуваат иста тема (христијанство), но освен тоа нема никаква врска меѓу нив. А, ако прашате било кој од било која страна, нема да смета дека дели нешто идеолошки со другата. Тоа е бидејќи спротивностите немаат паралелности.
Како што еве на пример јас и Makedon666 немаме ништо заедничко :)
ПС: Све може да се прикаже преку математика, дури и музиката, која не е ништо освен математички склоп на темпа, ритми, ноти, итн, кои заедно создаваат една целина.
Slavic Pride Brsyak Pride Miyak Pride Veles Pride Brutzosh Pride
+1
Anarhisticko Kopile Коментарот е филтриран [Прикажи]
Што демек во металот нема колективизам? Ако сакаше да кажеш во металот нема перење мозоци, да тоа е точно. Но дека нема колективизам не може да се каже
Ако колективизам може да се нарече терање на стадо од гепарди тогаш да.. Секој од гепардите трча со 380 км/ч и може сам да те растргне на парчиња.
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Музиката е целосно базирана на математика, тоа се слагам. И да знаеш правила, и да се водиш по инстинкт, и врска од свирење да немаш, ти пак се водиш (или кршиш) некои одредени правила кои се базата над која се гради све останато. Еве, ако се земе во превид свирењето “со душа, од срце”, и тоа е математика. Ја немам видено срце кое излага од тело, пушта рачиња и свири инструмент, свирењето со “чувства” е збир на математички варијабли како динамика, “pocket” и слично.
МЕЃУТОА, музиката е уметност и све ова погоре е само основата над која се гради целото дело. И турбо фолкот е математички совршен како прогресивниот рок, ама резултатот е различен, баш поради тоа што се работи за уметност и секој ја интерпетира на различен начин. На крајот на краиштата добриот музичар не размислува математички (скали, динамика, ритми…), туку мисли на музиката. Другото едноставно си доаѓа природно. Да мислиш на математичкиот дел дури свириш е исто како да имаш секс и да мислиш на нивото на тестостерон, колку калории ќе изгубиш, кој е хемискиот состав на потта на партнерот…
Најбитното: и паралелите во музиката знаат да имаат допирни точки.
Све може да се прикаже преку математика, дури и музиката, која не е ништо освен математички склоп на темпа, ритми, ноти, итн, кои заедно создаваат една целина.
Многу јасно. Мојата поента уште пред да се родам, но, сепак, Игор мислеше на нешто друго.
И ич да не е, ептен е во право.
Wandering proud, I start to breathe, integral life at my feet, All is done, my dream’s complete, how I love my rightful lead, Still, the haze, that silent sound, something hollow shakes my ground, Blurring seam, unsacred pound, desecration of my bounds.
Па ако не ти се прави допирни точки не ги прај…. остај го тоа на други…. ако го напраат слушни го… ако сакаш…. ако не не мораш, никој не те тера….
А да обвинуваш бенд за правење музика е апсурдно, дури по апсурдно нешо неам слушнато….
Не прави бендот нишо, само музика…. Можеш да ги обвиниш за други дела кои би го кршеле законот, а како што знам јас правењето музика и било каква уметност не било забрането со закон никогаш… :))
Што мислите за двете навидум спротивности во музиката,зборувам за New Age и металот(посебно black i death)?
Што мислите за филозофијата на која се темелат овие два правци?
Како пример,за понатамошно коментирање можам да започнам со ова:
За обработка на одредена тема(за пр ја земам апокалипсата) бендовите во New Age правецот ќе користат одредена изведба,а бендовите во Black металот друга интерпретација,а сето друго ќе се заоснова на иста тема…..
Од што зависи сето тоа?
Дали според вас едните гледаат на таа работа(апокалипсата) со други “очи“ дали ја чуствуваат на друг начин,дали ја разбираат на друг начин….
Како пример ја земав апокалипсата….немора да се фатите сега вие и да пишувате за апокалипсата,темата е сосема друга :)
Sucker Love Is Heaven Sent You Pucker Up Our Passions Spent
Многу интелигентна тема, и нормално, како и грото корисни стварчици на форумов, поминува незабележано, со тек-тук некое плусче и 0 коментари. Многу метал. Yeahhh. \m/
Пошто немам доволно познавање од споменатите правци, ќе генерализирам. Еве го моето мислење, со помош на споредба, МНОГУ ПРОСТО, многу едноставно, без филозофирање:
Би ја претставил темата, идејата, како коцка, на која секоја страна и е различна. Авторот како ликовен уметник. Fast forward, имаш готово дело = композиција. Е сега, малце назад, во улогата на уметникот, имаш 3 главни променливи: пристап, алатки, знаење. Уметникот може да избере на која страна/страни ќе се фокусира (жанр), кои алатки ќе ги употреби, или ги има на располагање (подстил или чувство), и зависи од неговото знаење и талент (талентот постои!) колку ќе успее во замислата. (добар бенд/лош бенд). Конкретно во твојот случај, можеби и двата стилови ја наблљудуваат коцката од црната страна, но едниот ја црта со моливче а другиот у Corel Draw. :P Нека влезе турбо-фолкот у игра, и веќе збориме за сосема друго гледиште.
Поентата ми е, има многу променливи што влијаат како ќе биде интерпретирана темата, гледањето “со други очи” е дефинитивно една од тие, но не е се ограничено само на таа променлива. Земете ги за пример глупите techno ремикси на некои класични рок композиции. Скроз различен поглед и пристап при градењето на делото. Различна идеја, и музички, и идеолошки.
Stay open-minded, but know where your boundaries are! ;)
Details.
Имаше еднаш еден паметен дечко на форумов што рече дека иако држи вода теоријата дека сите сме различни индивидуи(6 билиони различни луѓе на планетава) сепак, тоа не се должи на нашите гени колку што се должи на нашето специфично животно искуство.
Односно дека нашите животи коишто се збир од искуство( и тоа искуство во смисол дали ќебето со коешто се покриваш дома е жолто или зелено) ни даваат специфична слика за светот од којашто ги формираме нашите филозофски ставови, ама и нашите уметнички аспирации.
И сеа под претпоставка дека два субјекти ќе имаат идентични животни патишта, ќе имаат иста боја на ќебе и до најмал детањ све ќе им се совпадне во животот, ондак тие ќе имаат исти ставови во животот и исти музички аспирации( да речеме и двајцата ќе сакаат new age наместо блек метал)..
Така да постојат многу такви примери во историјата на уметноста каков што го наброја сега ти во темава, кадешто една иста тематика(апокалипсата) ја обработуваат повеќе уметности или повеќе уметнички жанрови во еден.
Исто така да не го заборавиме Гастон Башлар кој изјави дека публиката никогаш не може стопроцентно на ист начин да го доживува делото и тоа што сакал да го каже авторот со делото, на начин каков што самиот автор ја доживува својата креација.
Така да имаш еден автор на new age музика, еден на блек метал. Тие двајцата различно резонираат за тоа се согласивме. И одеднаш се појавуваш ти и ти ги восприемаш и двете нивни песни на различен начин, но и на различен начин од нив. Различни филмови ти доаѓаат у глава дур ги слушаш and so on and so on.
Едноставно уметноста, колку и да е објективна и предвидлива, сепак е субјективна работа, субјективен архетип и таква и ќе остане засекогаш.
Всушност тоа и не привлекува нас луѓето кај уметноста нели? Архетиповите како категории веќе постојат во нашата глава и не фасцинираат со нивната синестезија и со нивната внатрешна енергија и со нивната хибридност, а уметноста е начин да се канализираат тие архетипови(кога ти самиот креираш уметност) или пак начин да се искусат нови и нови нечии други архетипови и притоа да се ужива во слаткоста на непознатото, пошто е нечиј друг архетип(кога восприемаш туѓа уметност на пр.)
Да, да како не ми текна порано во постов. Архетип е клучниот збор. Имаш архетип на еден човек којшто е поврзан со апокалипсата, и тој човек се решава тоа да го преточи во една new age песна, бидеќи чувствува дека таа музика најточно го опишува неговиот архетип.
Иначе имаш плус и од мене за темава.:)
не може да се набљудуваат “паралелности во музиката” како два музички правци кои обработуваат иста тема.
паралели (математички, логички, реално, секако – па дури и шопенхауеровски интуитувно) се повлекуваат поинаку. пр: паралели помеѓу блек металот и природните процеси. нема допирни точки.
квадратот кој се набљудува само од една страна, под прав агол, така – е квадрат. оној кој го набљудува така, не ја восприема целата слика и идеја за квадратот.
муабети за new age, особено во позитивна или пак неутрална конотација, не се метал.
архетип не е категорија, туку модел. архетип не е еден човек, туку стереотипизирање на карактеристиките на повеќе луѓе во еден концепт или идеја, во заедничка нишка. архетип не може да се карактеризира со синестезија, во ниедна, па ни во фигуративна смисла. што ќе правиш? сетилно ќе ги унифицираш веќе унифицираните стеротипизирани модели??
new age-от, каков што се спомнува во првиот пост, е блуткава каша попара на којекакви веќе видени верувања, прекриени под велот на модернизмот, и како таква заслужува само потсмев, и мочање у уста од страна на гордиот металец; како и сите останати колективистички и ограничувачки движења и покрети и мувменти и курци-палци, кои нудат излитени и нереални решенија на проблеми кои сами ги измислуваат. фак-оф.
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Се согласувам, можеби new age-oт е само блуткава каша попара на којекакви веќе видени верувања, прикриени под велот на модернизмот, но теоријата на Creeper сепак држи вода и секако постои како феномен во уметничкото создавање. И тоа не само што постои паралелност во обработка на тема некоја туку и во начин на интерпретација и ефектот на крајниот продукт:
Иначе одговор на прашањето:
Се разбира дека ја перцепираат на друг начин. Затоа и одбираат различен начин да ја интерпретираат. И нормално, на крај двете песни кога ќе испаднат, можат/не мораат да имат ниедна заедничка допирна точка во било кој смисол. Тука е уствари главниот момент дали ќе може (или не) да биде подвлечена паралела во смисол на ефектот што го има крајниот продукт.
Све зависи од процесот на креација кај индивидуите што создаваат, што пак е поврзано со нивниот целосен психолошки и карактерен профил, што е бајаги тежок багаж. Плус е различен за секој човек посебно.
Што демек во металот нема колективизам? Ако сакаше да кажеш во металот нема перење мозоци, да тоа е точно. Но дека нема колективизам не може да се каже.
Дури и во нонконформизмот има колективизам бидејќи постојат повеќе индивидуи коишто ја прифаќаат таа идеја(нонконформизмот).
Дури и во индивидуализмот има колективизам. Бидејќи секако постои повеќе од една индивидуа на планетава којшто сака да остане крајно индивидуална.
Мене наставничката по математика ми рече дека паралелите немаат допирни точки.
Slavic Pride
Brsyak Pride
Miyak Pride
Veles Pride
Brutzosh Pride
Глупаво е таква квалитетна тема да изумре, еве гледам последниот коментар е пишам пред 19 дена, жалосно кога не привлече доволно внимание. Сепак да искоментирам. New age-от и металот како две спротивности во музиката исто така имаат и многу допирни точки, како што кажа creeper, посебно околу темата за апокалипсата. Но разликата е во интерпретацијата, гледиштето за изодот, пораката и севкупно таа енергија која се вградува во музиката која се создава. Музиката е енергија. Во металот апокалипсата се обработува како тема која прикажува мрачен и врел крај на светот (на пример масовна нуклеарна војна) додека пак во њу ејџот на апокалипсата се гледа како на преродба низ која треба да поминеме и да се издигнеме духовно. Иста тема но со два потполно спротивни исходи, едната е црна а другата светла порака…
Јас би рекол една мисла која одамна ја имам запомнато: Нема ништо добро ниту лошо, само мислењето го прави такво.
Значи човековото мислење (т.е ум) може да создава секакви креации за иднината, апокалипсата или било што и да се изразува на најразлични начини, да твори за темниот крај или светлата оптимистичка иднина. Се зависи од размислувањето, од опкружувањето на тој ум, од неговиот однос со околината, од знаењето собирано во него…
Ag amharc tré m’óige
Is mé bhí sámh
Gan eolas marbh
Bhí mé óg san am
Anois, táim buartha
’s fad ar shiúil an lá.
Ochón ’s ochón ó
Na laetha geal m’óige
Bhí siad lán de dhóchas
An bealach mór a bhí romham anonn
Bhí sé i ndán domh go mbeinn, slán, slán.
Сакаш да кажеш дека господинот Анархистичко Копиле не е во право?
ајде да те видам, еве ти две паралели
—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-
—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-—-—најди им допирна точка…
Исус Крист е жив – Кој го видел знае!
Математиката е логична наука, додека музиката е спротивно од тоа. Во музиката и паралелите се спојуваат понекогаш како во овој случај.
Ag amharc tré m’óige
Is mé bhí sámh
Gan eolas marbh
Bhí mé óg san am
Anois, táim buartha
’s fad ar shiúil an lá.
Ochón ’s ochón ó
Na laetha geal m’óige
Bhí siad lán de dhóchas
An bealach mór a bhí romham anonn
Bhí sé i ndán domh go mbeinn, slán, slán.
Sho muzikata ne e logicka stvar…?
Lay down your soul to the Gods Death n’ Roll
Па се согласувам со Македон, правилата се создадени за да бидат прекршени и само таквите авантуристички и експериментално настроени поединци успеваат да направат нешто и да придонесат за прогресот во музиката. На пример ајде по којзнае кој пат да спомнам како Сабат (наводно?) го создале металот без да бидат свесни за тоа …
Дебели! Ти не беше ваков …
Гримус на myspace
Oblivion на myspace
Epa aj neka zeme Hari Mata Hari neka naprai onaka najSlucajno nekoj dobar Tehnicki Death Metal bend…
Lay down your soul to the Gods Death n’ Roll
Сакаш да кажеш дека нема математика во музиката и дека музиката е алогична?
Класиката е полна со математика, а класиката е центар на цела музика… Зарем ќе свириш музика која нема темпо, нема ритам, зарем ќе свириш музика во која се несогласени 2 гитари (зедов пример гитари) и се што се добива е огромна дисхармонија… Ако така ја разбираш музиката, немам потреба да дискутирам повеќе.
И пак ќе се навратам на предходниот мој коментар…
Најде допирни точки во паралелите ?
____
____
еве ти ги пак славните паралели и продолжи со барање на твојата допирна точка…
Или следно ќе речеш дека ” Водата е сува ”, и дека баш тоа е логично?
Исус Крист е жив – Кој го видел знае!
Е па не може секој, поединците обично го имаат “тоа” во себе.Ако го нема, може да оди на колку сака академии и приватни часови, се што ќе стане е роб на техниката и инструментот ( а не обратно), или па просечен свирач на тезги.
Дебели! Ти не беше ваков …
Гримус на myspace
Oblivion на myspace
Не е алогична бре, далеку од тоа. Ќе беше ако се беше оставено на математички точки правила и закони, без експерименти и емоции наспроти логика ќе беше поздодевна и од самата математика. А не е.
Дебели! Ти не беше ваков …
Гримус на myspace
Oblivion на myspace
Еве пример
-Човек кој не знае да пише а има идеи подобри од многуте писатели. Како тој ќе ја искаже својата кретивност ?
истото ако:
-Ти ги имаш сите тие идеи за музиката, а ја немаш потребната техника за со нив да експериментираш…
Исус Крист е жив – Кој го видел знае!
Aaa damn it…da ima coek dobri idei a da ne znae da pisuva…Stvarno golem hendikep…:ss
Lay down your soul to the Gods Death n’ Roll
Ај по твојот пример:
- Што ако човек има подобри идеи од многу писатели, но толку добро знае да пишува што својата креативност место да ја искаже ја губи во лавиринтот на краснописните правила?
Дебели! Ти не беше ваков …
Гримус на myspace
Oblivion на myspace
Значи да конклудираме од досегашниот разговор… Има правила со кои не треба да се претера за да може креативноста да излезе на површина. АМА СЕПАК ИМА ПРАВИЛА… то е то што пробав да го покажам на почетокот од мојот прв коментар.
Ако немаше правила се ќе беше хаос.
Исус Крист е жив – Кој го видел знае!
Има правила, али за разлика од во математиката, ако имаш чувства може и без нив, а може и ненамерно да ги почитуваш, и ненамерно да ги кршиш. Ај искулирајте сега, ојдов да глеам Саут Парк. :)
Дебели! Ти не беше ваков …
Гримус на myspace
Oblivion на myspace
Во музиката може на пример 2+2=5 и пак ке биде точно, музиката е најголемото поле на иновации каде што и невозможното може да стане возможно. Музиката е бесконечно полна со идеи, додека логичните науки се тие, а резултатите од нив се фиксни
Ag amharc tré m’óige
Is mé bhí sámh
Gan eolas marbh
Bhí mé óg san am
Anois, táim buartha
’s fad ar shiúil an lá.
Ochón ’s ochón ó
Na laetha geal m’óige
Bhí siad lán de dhóchas
An bealach mór a bhí romham anonn
Bhí sé i ndán domh go mbeinn, slán, slán.
Во средно, по математика постојано имав петка, а физика – кец.
И упорно ни велеа дека, во основа, се е математика.
Em (во основа) = G
?????????
П.С. Професорката по физика не ме мразеше, ме мразеше онаа по математика. :)
There is nothing more depressing than optimism.
Stay on topic, staaay on topic!
Муабетот беше new age VS metal.
Не, немаат допирни точки, бидејќи металот по дифолт нема одредена тема, секој бенд си има своја идеологија. Апокалипсата, иако земена чисто како пример, е штур пример и не го обединува целиот метал, само спаѓа како една мала темичка која може да инспирира по две-три песни на едно издание. Башка, апокалипса е веќе клише, луѓе.
А, ако речеме дека едни њу ејџ музичари и едни метал музичари обработуваат една иста тема, пак нема да има допирни точки, бидејќи гледиштата се на спротивни страни од спектрумот. Тоа е исто како да се каже дека црното е бело, дека машкото е женско, а антихристијанството е исто што и христијанство. Еве, последниве две обработуваат иста тема (христијанство), но освен тоа нема никаква врска меѓу нив. А, ако прашате било кој од било која страна, нема да смета дека дели нешто идеолошки со другата. Тоа е бидејќи спротивностите немаат паралелности.
Како што еве на пример јас и Makedon666 немаме ништо заедничко :)
ПС: Све може да се прикаже преку математика, дури и музиката, која не е ништо освен математички склоп на темпа, ритми, ноти, итн, кои заедно создаваат една целина.
Slavic Pride
Brsyak Pride
Miyak Pride
Veles Pride
Brutzosh Pride
Ако колективизам може да се нарече терање на стадо од гепарди тогаш да.. Секој од гепардите трча со 380 км/ч и може сам да те растргне на парчиња.
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Музиката е целосно базирана на математика, тоа се слагам. И да знаеш правила, и да се водиш по инстинкт, и врска од свирење да немаш, ти пак се водиш (или кршиш) некои одредени правила кои се базата над која се гради све останато. Еве, ако се земе во превид свирењето “со душа, од срце”, и тоа е математика. Ја немам видено срце кое излага од тело, пушта рачиња и свири инструмент, свирењето со “чувства” е збир на математички варијабли како динамика, “pocket” и слично.
МЕЃУТОА, музиката е уметност и све ова погоре е само основата над која се гради целото дело. И турбо фолкот е математички совршен како прогресивниот рок, ама резултатот е различен, баш поради тоа што се работи за уметност и секој ја интерпетира на различен начин. На крајот на краиштата добриот музичар не размислува математички (скали, динамика, ритми…), туку мисли на музиката. Другото едноставно си доаѓа природно. Да мислиш на математичкиот дел дури свириш е исто како да имаш секс и да мислиш на нивото на тестостерон, колку калории ќе изгубиш, кој е хемискиот состав на потта на партнерот…
Најбитното: и паралелите во музиката знаат да имаат допирни точки.
Details.
И при своето сечење да извадат добар звук. :)
Дебели! Ти не беше ваков …
Гримус на myspace
Oblivion на myspace
и како звучи допирната точка меѓу new age и black metal? мислите ќе ви треба повеќе од некој wav file или..?
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Многу јасно. Мојата поента уште пред да се родам, но, сепак, Игор мислеше на нешто друго.
И ич да не е, ептен е во право.
Wandering proud, I start to breathe, integral life at my feet,
All is done, my dream’s complete, how I love my rightful lead,
Still, the haze, that silent sound, something hollow shakes my ground,
Blurring seam, unsacred pound, desecration of my bounds.
Па ако не ти се прави допирни точки не ги прај…. остај го тоа на други…. ако го напраат слушни го… ако сакаш…. ако не не мораш, никој не те тера….
А да обвинуваш бенд за правење музика е апсурдно, дури по апсурдно нешо неам слушнато….
Не прави бендот нишо, само музика…. Можеш да ги обвиниш за други дела кои би го кршеле законот, а како што знам јас правењето музика и било каква уметност не било забрането со закон никогаш… :))