Значи ме интересира кога прв пат слушате некоја песна што најпрво ви влегува во главата: мелодијата, текстот, ритамот, солата, некој од инструментите посебно или се комплетно ….
Јас кога слушам нова песна како прво ја слушам со сите нејзини компоненти односно како комплетен звук како е составена, а потоа впечаток ми остава мелодиската линија, ритамот ми е многу битен, а секое наредно слушање му посветувам внимание на секој инструмент одделно…. (секако ова зависи од сложеноста на песната). Има едноставни песни кои по првото слушање ништо не можи да ти избега…..

Значи ме интересира кога прв пат слушате некоја песна што најпрво ви влегува во главата: мелодијата, текстот, ритамот, солата, некој од инструментите посебно или се комплетно .... Јас кога слушам нова песна како прво ја слушам со сите нејзини компоненти односно како комплетен звук како е составена, а потоа впечаток ми остава мелодиската линија, ритамот ми е многу битен, а секое наредно слушање му посветувам внимание на секој инструмент одделно.... (секако ова зависи од сложеноста на песната). Има едноставни песни кои по првото слушање ништо не можи да ти избега.....

Па мислам дека ова што го наброи е и единствениот начин на кој треба да се слуша музиката, е сега се разбира има луѓе што ја слушаат музиката шаблонски, ги привлекува само звукот во принцип, агресивноста или опуштеноста. Јас лично кога слушам песна ја слушам комплетно, не во пооделни делови(гитара, вокал, бас), значи комплетната слика ја гледам на песната, а понатака се разбира со секое почесто слушање ја разработуваш темелно.

Па мислам дека ова што го наброи е и единствениот начин на кој треба да се слуша музиката, е сега се разбира има луѓе што ја слушаат музиката шаблонски, ги привлекува само звукот во принцип, агресивноста или опуштеноста. Јас лично кога слушам песна ја слушам комплетно, не во пооделни делови(гитара, вокал, бас), значи комплетната слика ја гледам на песната, а понатака се разбира со секое почесто слушање ја разработуваш темелно.

После првото ислушување, ми тлее некое грубо чувство за општата атмосфера, приметувам како направил албумот да се осеќам, како сум ги доживеал текстурите, дали ми “кликнал” што се вика.
Утредента више почињам да препознавам рифови што отскокнуваат, детали на вокалот, добри делови, ритмови, филови. Али гледам уште да не донесам суд, има време за тоа.
После можда недела дена слушање, ако почнам да си го пеам во глава додека сум надвор, значи ме завозил, сум го осетил. Обично албум што има потенцијал кај мене, преживува до тука. Али најконечно мислење често донесувам после неколку месеци слушање-неслушање-слушање. Дури и година дена. Still Life на пример, после пола година неслушање го пуштив, и дури тогаш вистински ми легна. AJFA исто.
Кога ќе почнам да анализирам одделни инструменти, више одамна сум го завозил албумов и тукуречи нема изненадувања, само уживанција.

Можда е чудно свирач да не го вреднува свирењето толку, али веројатно така се имам истренирано… Најголемата трагедија за еден музичар е што со текот на времето го губи филингот на неистренирано, лаичко уво, уво што не се интересира за технички детали, свирење, вештина и така натаму. Да можеш да слушаш музика со ум на дете е жива среќа.

После првото ислушување, ми тлее некое грубо чувство за општата атмосфера, приметувам како направил албумот да се осеќам, како сум ги доживеал текстурите, дали ми "кликнал" што се вика. Утредента више почињам да препознавам рифови што отскокнуваат, детали на вокалот, добри делови, ритмови, филови. Али гледам уште да не донесам суд, има време за тоа. После можда недела дена слушање, ако почнам да си го пеам во глава додека сум надвор, значи ме завозил, сум го осетил. Обично албум што има потенцијал кај мене, преживува до тука. Али најконечно мислење често донесувам после неколку месеци слушање-неслушање-слушање. Дури и година дена. Still Life на пример, после пола година неслушање го пуштив, и дури тогаш вистински ми легна. AJFA исто. Кога ќе почнам да анализирам одделни инструменти, више одамна сум го завозил албумов и тукуречи нема изненадувања, само уживанција. Можда е чудно свирач да не го вреднува свирењето толку, али веројатно така се имам истренирано... Најголемата трагедија за еден музичар е што со текот на времето го губи филингот на неистренирано, лаичко уво, уво што не се интересира за технички детали, свирење, вештина и така натаму. Да можеш да слушаш музика со ум на дете е жива среќа.

Најголемата трагедија за еден музичар е што со текот на времето го губи филингот на неистренирано, лаичко уво, уво што не се интересира за технички детали, свирење, вештина и така натаму.

Многу погрешно. Музичар со добро истренирано “уво” би требало да ја има способноста да слуша без интерес околу техничките детали. По default, истренираното уво ти пружа повеќе погледи врз тоа што го слушаш, а еден од основните е тоа да слушаш лаички и површно.

Е тоа, го води муабетот кон тоа како музичар треба да слуша музика: без предрасуди, темелно, да погледне и анализира од секоја страна, секој слој, секое делче од целината. Горе-доле така и ја восприемам музиката, но веројатно има уште милион гледишта за кои не сум ни свесен.

<blockquote>Најголемата трагедија за еден музичар е што со текот на времето го губи филингот на неистренирано, лаичко уво, уво што не се интересира за технички детали, свирење, вештина и така натаму.</blockquote> Многу погрешно. Музичар со добро истренирано "уво" би требало да ја има способноста да слуша без интерес околу техничките детали. По default, истренираното уво ти пружа повеќе погледи врз тоа што го слушаш, а еден од основните е тоа да слушаш лаички и површно. Е тоа, го води муабетот кон тоа како музичар треба да слуша музика: без предрасуди, темелно, да погледне и анализира од секоја страна, секој слој, секое делче од целината. Горе-доле така и ја восприемам музиката, но веројатно има уште милион гледишта за кои не сум ни свесен.

Во најголемиот дел од случаевите, нешто што прво ми паѓа во уво, кога слушам некоја песна е некој дел од песната. На почетокот само тој дел од песната ќе ми биде интересен, и може слободно да кажам дека не ја слушам песната туку само тој дел.

Е тоа се случува одреден период. Кога веќе ќе го запамтам делот ќе почнам да ја слушам цела песна и ќе сфатам дека и другите делови од песната не биле ништо подосадни од „главниот дел“. :) Во најголем дел, така почнувам да слушам нови ствари. :)

Тоа што го кажа Мишко за детското уво и ум е навистина точно. Што не би дал да можам повторно да ги слушам Металика и да го имам чувството што го имав пред 5-6 години… :)

Во најголемиот дел од случаевите, нешто што прво ми паѓа во уво, кога слушам некоја песна е некој дел од песната. На почетокот само тој дел од песната ќе ми биде интересен, и може слободно да кажам дека не ја слушам песната туку само тој дел. Е тоа се случува одреден период. Кога веќе ќе го запамтам делот ќе почнам да ја слушам цела песна и ќе сфатам дека и другите делови од песната не биле ништо подосадни од „главниот дел“. :) Во најголем дел, така почнувам да слушам нови ствари. :) Тоа што го кажа Мишко за детското уво и ум е навистина точно. Што не би дал да можам повторно да ги слушам Металика и да го имам чувството што го имав пред 5-6 години... :)

Со душа. Си ја слушам, си ја анализирам секоја песна, полека, со милина и потоа пак.

Сакам да видам дали од второ уво ке отријам нешто ново затоа што нели тоа е и најинтересното, секогаш да откриваш нешто ново …...
Исто како во љубовта:) Ме привлекува нешто каде секогаш откривам нови работи така да заљубен сум и во музиката :D

Со душа. Си ја слушам, си ја анализирам секоја песна, полека, со милина и потоа пак. Сакам да видам дали од второ уво ке отријам нешто ново затоа што нели тоа е и најинтересното, секогаш да откриваш нешто ново ...... Исто како во љубовта:) Ме привлекува нешто каде секогаш откривам нови работи така да заљубен сум и во музиката :D

Со целото свое битие.:)

Иначе убаво е тоа што го викаат за детското уво, ама сепак тоа не значи дека, еве да речеме еден сезнајко по музичка теорија, којшто кога ќе ја слушне песната одма препознава скали, хармонски прогресии, технички ефекти и композиција…тоа не значи дека тој сезнајко кога ќе ја слушне песнта ќе ја доживее помалку волшебно.

Напротив, правото волшепство ги маѓепсува и ушите на оние коишто веднаш знаат како било создадено.

Нешто како кога ве привлекува некоја јака кола, а знаете све за нејзиниот мотор или за тоа како дизајнерот дошол до таков совршен дизајн.

Убаво е кога не знаеш зошто те привлекува, ама ако престане да те привлекува кога ќе дознаеш зошто, ондак не ја бива песната, не е до тебе.

Со целото свое битие.:) Иначе убаво е тоа што го викаат за детското уво, ама сепак тоа не значи дека, еве да речеме еден сезнајко по музичка теорија, којшто кога ќе ја слушне песната одма препознава скали, хармонски прогресии, технички ефекти и композиција...тоа не значи дека тој сезнајко кога ќе ја слушне песнта ќе ја доживее помалку волшебно. Напротив, правото волшепство ги маѓепсува и ушите на оние коишто веднаш знаат како било создадено. Нешто како кога ве привлекува некоја јака кола, а знаете све за нејзиниот мотор или за тоа како дизајнерот дошол до таков совршен дизајн. Убаво е кога не знаеш зошто те привлекува, ама ако престане да те привлекува кога ќе дознаеш зошто, ондак не ја бива песната, не е до тебе.

истренираното уво ти пружа повеќе погледи врз тоа што го слушаш, а еден од основните е тоа да слушаш лаички и површно.

Така е.

<blockquote>истренираното уво ти пружа повеќе погледи врз тоа што го слушаш, а еден од основните е тоа да слушаш лаички и површно. </blockquote> Така е.

Убаво е кога не знаеш зошто те привлекува, ама ако престане да те привлекува кога ќе дознаеш зошто, ондак не ја бива песната, не е до тебе.

Ако може да ми го појасниш ова, што мислеше, да видам дали те сфатив убаво. :)

<blockquote>Убаво е кога не знаеш зошто те привлекува, ама ако престане да те привлекува кога ќе дознаеш зошто, ондак не ја бива песната, не е до тебе.</blockquote> Ако може да ми го појасниш ова, што мислеше, да видам дали те сфатив убаво. :)

Па вака….Јас имам некое ``фотографско`` паметење на пошетоците на песните, како и да почнува тоа ми се врежува во сеќавање.
Потоа го слушам текстот, но обраќам и внимание а тоа како е склопена како целина.
Од време на време знам да помислам, добар текст, добар сајзер или сл. но не се соодветно склопени.
Ова се однесува на нешто што прв пат го слушам, инаку оние песни или бендови кои ми се стандард за добро утро или добра ноќ ги слушам со душа, со целосна предаденост кон музиката, и се нервирам ако ми ѕвони некој на моб. во тој шериод…..па тоа се мои минути:-)

Па вака....Јас имам некое ``фотографско`` паметење на пошетоците на песните, како и да почнува тоа ми се врежува во сеќавање. Потоа го слушам текстот, но обраќам и внимание а тоа како е склопена како целина. Од време на време знам да помислам, добар текст, добар сајзер или сл. но не се соодветно склопени. Ова се однесува на нешто што прв пат го слушам, инаку оние песни или бендови кои ми се стандард за добро утро или добра ноќ ги слушам со душа, со целосна предаденост кон музиката, и се нервирам ако ми ѕвони некој на моб. во тој шериод.....па тоа се мои минути:-)

Најголемата трагедија за еден музичар е што со текот на времето го губи филингот на неистренирано, лаичко уво, уво што не се интересира за технички детали, свирење, вештина и така натаму. Да можеш да слушаш музика со ум на дете е жива среќа.

Се сложувам со ова.

Музичар со добро истренирано “уво” би требало да ја има способноста да слуша без интерес околу техничките детали. По default, истренираното уво ти пружа повеќе погледи врз тоа што го слушаш, а еден од основните е тоа да слушаш лаички и површно.

Обично техничките бендови, никогаш не ни слушале музика со срце, туку со уво, и неможат да ја сватат убавината на простите ритмови, и едноставно убавината на песната, неможат да сватат зашто таа песна е добра. Е тоа е погрешно слушање на музиката.

<blockquote>Најголемата трагедија за еден музичар е што со текот на времето го губи филингот на неистренирано, лаичко уво, уво што не се интересира за технички детали, свирење, вештина и така натаму. Да можеш да слушаш музика со ум на дете е жива среќа.</blockquote> Се сложувам со ова. <blockquote>Музичар со добро истренирано “уво” би требало да ја има способноста да слуша без интерес околу техничките детали. По default, истренираното уво ти пружа повеќе погледи врз тоа што го слушаш, а еден од основните е тоа да слушаш лаички и површно.</blockquote> Обично техничките бендови, никогаш не ни слушале музика со срце, туку со уво, и неможат да ја сватат убавината на простите ритмови, и едноставно убавината на песната, неможат да сватат зашто таа песна е добра. Е тоа е погрешно слушање на музиката.

Sekogas koga ke pocnam da slusam nekoj nov album od koja bilo metal grupa , Death, Trash, Black Metal etc. sekogas prvo gi delam instrumentite koi se zastapeni vo pesnata, i potoa uste ednasa go preslusuvam albumot i go zapazuvam kvalitetot na pesmite, dali taa grupa malku zabegala od pravecot sto go sviri ili ima nekoi novi elementi vo toj album ili pesma..

Sekogas koga ke pocnam da slusam nekoj nov album od koja bilo metal grupa , Death, Trash, Black Metal etc. sekogas prvo gi delam instrumentite koi se zastapeni vo pesnata, i potoa uste ednasa go preslusuvam albumot i go zapazuvam kvalitetot na pesmite, dali taa grupa malku zabegala od pravecot sto go sviri ili ima nekoi novi elementi vo toj album ili pesma..

Ако може да ми го појасниш ова, што мислеше, да видам дали те сфатив убаво. :)

бр1.Значи имаш некоја јака цура, ептен се затрескуваш во нејзе ама никако не можеш да сфатиш зошто те привлекува. Затоа и ти е интересно што си затрескан, бидејќи постои мистерија.(LoL)

бр2.По некое време, наеднаш ти текнува што било тоа што те привлекувало и почнуваш да ја читаш како селски буквар. Почнуваш да ги предвидуваш сите нејзини реакции, да го сфаќаш во целост нејзиниот карактер итн итн…

Е сеа јас реков дека, ако после бр.2 цурата ти изгледа ненормално обична и ненормално досадна и повеќе не те привлекува и ти се повраќа од нејзе, ондак не бил проблемот до тебе, туку до цурата, пошто е ненормално досадна и обична.

Ама, ако после бр.2, цурата сеуште те привлекува и сеуште си затрескан,( без разлика што си ја прочитал ко селски буквар) ондак се работи за вистинската цура.

Исто е и за некоја песна. Ако и после 10 години сеуште ненормално те пали некој риф(којшто може да е и крајно едноставен), ондак се работи за епска песна што има огромна вредност. Без разлика што има толку едноставен и препознатлив скелет.

edit: цура е српски збор. Мома е македонски збор.

<blockquote>Ако може да ми го појасниш ова, што мислеше, да видам дали те сфатив убаво. :)</blockquote> бр1.Значи имаш некоја јака цура, ептен се затрескуваш во нејзе ама никако не можеш да сфатиш зошто те привлекува. Затоа и ти е интересно што си затрескан, бидејќи постои мистерија.(LoL) бр2.По некое време, наеднаш ти текнува што било тоа што те привлекувало и почнуваш да ја читаш како селски буквар. Почнуваш да ги предвидуваш сите нејзини реакции, да го сфаќаш во целост нејзиниот карактер итн итн... Е сеа јас реков дека, ако после бр.2 цурата ти изгледа ненормално обична и ненормално досадна и повеќе не те привлекува и ти се повраќа од нејзе, ондак не бил проблемот до тебе, туку до цурата, пошто е ненормално досадна и обична. Ама, ако после бр.2, цурата сеуште те привлекува и сеуште си затрескан,( без разлика што си ја прочитал ко селски буквар) ондак се работи за вистинската цура. Исто е и за некоја песна. Ако и после 10 години сеуште ненормално те пали некој риф(којшто може да е и крајно едноставен), ондак се работи за епска песна што има огромна вредност. Без разлика што има толку едноставен и препознатлив скелет. edit: цура е српски збор. Мома е македонски збор.

Oк, фала на појаснувањето, те сфатив што сакаш да кажеш и најверојатно така е. :)

Многу пати кога слушам песна, најчесто ми е интересна се додека не научам да ја свирам, или додека не го прочитам текстот. Ако нешто од ова се случи, многу брзо песната ми станува неинтересна. Така го поврзав со ова ти што го кажа. :)

А постојат такви „епски“ песни. До ден денес да ми ја пушташ To Live is To Die или Orion oд Металика, ја пак ќе се ежам и ежам… :))

Oк, фала на појаснувањето, те сфатив што сакаш да кажеш и најверојатно така е. :) Многу пати кога слушам песна, најчесто ми е интересна се додека не научам да ја свирам, или додека не го прочитам текстот. Ако нешто од ова се случи, многу брзо песната ми станува неинтересна. Така го поврзав со ова ти што го кажа. :) А постојат такви „епски“ песни. До ден денес да ми ја пушташ To Live is To Die или Orion oд Металика, ја пак ќе се ежам и ежам... :))

Има добра поента r0ck_2_live, навежбано уво може да слуша лаички, али со искуство, како што ја се трудам, а веројатно и он.

Има добра поента r0ck_2_live, навежбано уво може да слуша лаички, али со искуство, како што ја се трудам, а веројатно и он.