me dupis?!? Koja e coveckata dimenzija na Ek=mV2/2??
You wish. Ajnshtajn e chovekovata dimenzija na ravenkata, Black Phoenix ti kazha vekje.
mozes li da ja smenis? eve da receme da bide Ek=mV3/3. I toa u Nedeli… moze?
zavisi kako kje gi definirash vleznite parametri, a ako gi povrzesh nedelite so ciklusite na markov, dvizhenjto na zemjata, ili bilo koja druga niza na interakcii, mozhe da dojdesh do istiot reaultat.
Vo prva godina na fakultet, na predavnaje po fizika, stana zbor megju drugoto za chovekovoto vlijanie na eksperimentite (od koishto se izvlecheni povekjeto ravenki). Eden od najdirektnite primeri beshe onoj za poznat profesor po fizika na fakultetot, shto pravel eskerimenti so gravitacionoto pole or somethong, chii shto rezultati ne se sovpagjale so teoretskite presmetki. Na krajot izleglo deka chovekot e dovolno debel za da negovoto gravitaciono pole gi pobrks arezutlatite (stanuva zbor za desettata cifra posle decimalnata zapirka).
@Black Phoenix, I da se mrdnish od umont and co.
Shto se odnesuva za reinkarnaciite, iskustvata od prethodni zhivoti and stuff, lugjeto shto gi znaesh – sigurni ste deka e toa toa? ne e mozhebi nekoj potsvesen mehanizam, prochitana kniga, Tolkinova fantazija, neshto nedochueno, ili pak psihicka povrzanost so nekoja druga lichnost shto go prezhiveala toa? Prednatalen traumatizam? Telepatija?
Koga stanuva zbor za bilo kakvi paranormalni pojavi, mojot stav e dodeka preku lichno iskustvo ne gi uvidam, nemam stav.
“What is essential is invisible to the eye,” the little prince repeated, so that he would be sure to remember. “It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.” “It is the time I have wasted for my rose—” said the little prince, so that he would be sure to remember. “Men have forgotten this truth,” said the fox. “But you must not forget it. You become responsible, forever, for what you have tamed. You are responsible for your rose…”
assphalt, не знам што кажува тоа за волкот, ај ти кажи ми?
Abraxas, ја не сум „верник“ во реинкарнација, туку имам контакт со такви луѓе и го разгледувам феноменов. И споделувам со вас работи кои ги знам. Коа ќе се уверам и самиот, тогаш ќе кажам дека сум уверен. :)
А околу тоа дали на тие луѓе тоа не им се фантазии или им се фантазии, јас не знам. Сум ги прашувал и тоа, сум испитувал да не е така, ама работиве едноставно не личат на такви вообразувања. Јебига, не знам. Нема некој начин да се заклучи стопроцентно, освен на своја кожа да се искуси.
Многу атеисти веруваат дека животот е онака механички, како што повеќето физичари тоа го викат, се раѓаш ради дупнат кондом или нагон на сексапил, и така излага човекот живее по инерција на законите на природата и умира.
А што, случајно некој да не предодредува кога, како и во каква форма ке се роди? Секое човечко битие се раѓа по инерција, а како ке го си го формира патот по кој ќе се движи неговиот живот тоа е персонална и индивидуална работа и баш тука паѓа изборот за тоа каква ќе ни биде целта во животот и како ќе го живееме. Дали некој ке реши да биде клошар кој ке виси по кафани и ке се пијанчи или пак ке се посвети на наука и интелектуално ке се развива зависи целосно од него. И ако во краен случај “некој“ предодредува како и зашто ке се роди некој… ај тогаш нека ми објасни некој која е причината да се роди дете со посебни потреби (читај: ментално ретардиран) ?
Астрална проекција, соништа, над-свест…. рационално објаснување има некој за тоа или пак начин дека такво нешто постои. Дур не видам не верувам. Тоа е исто како да ме убедуваш дека “бог“ постои…
Значи, душата живее и во сонот, но во сосема друг облик.Тој душевен живот е ужасно специфичен.Зборовите што ги слушаме во сонот, во стварност не се зборови, туку мисли што нам ни стигнуваат од некаде.
Некаде… од каде? Да кажеше од каде стигат па да држеше вода. Вака….
Black Phoenix го спомна хаос. Хаосот е отсуство на ред. Пример: група затвореници креват бунт против “авторитетот” во затворот… следува: 1) обид мирно да се разреши ситуацијата па се оди само со лесна сила, чуварите го јадат ќотекот и настанува уше поголем хаос 2) Се компромитират бунтовниците со што на некој начин се стабилизира ситуацијата 3) доагат стражари со АК-47 и ги стават десетина бунтовници во стадиум за почеток на “реинкарнација” и бунтот завршува. Значи и хаосот со оплодувањето е иста работа: ке се исконтролира сексуалниот нагон или пак ке се остави да доминира, но во секој случај изборот пага на свеста на учесниците во односот. Ништо не е предодредено.
Дали има реинкарнација? Не. Животот е патека од раѓањето па до сметта. Како ке се оди по патеката е индивидуално право и индивидуален избор. Момент, околности… смрт. Одиш фира. Чао пријатно. Единственото нешто што можеш да бидеш е шведска маса за црви и инсекти или пак во краен случај пепел ако завршиш во крематориум. Толку.
P.S.
“The astonishing hypothesis is that “you,” your joys and your sorrows, your memories and your ambitions, your sense of personal identity and free will, are in fact no more than behavior of a vast assembly of nerve cell and their associated molecules.” -Francis Crick
Треба ли да се објаснува повеќе после ова?
Nobody is innocent. There are merely varying levels of guilt. Better crippled in body than corrupt in mind. Hope is the first step on the road to disappointment.
You wish. Ajnshtajn e chovekovata dimenzija na ravenkata, Black Phoenix ti kazha vekje.
kandidish. ne e ajnstajn covekovata dimenzija na ravenkata. taa postoela pred, za vreme i po nego. nema taa ravenka covekova dimenzija, vo niedna smisla. doplolnitelno, toa e ravenka od klasicna mehanika.
aj vaka, sve li e izmisleno? (odgovor.) a sve li postoi? (odgovor.)
Vo prva godina na fakultet, na predavnaje po fizika, stana zbor megju drugoto za chovekovoto vlijanie na eksperimentite (od koishto se izvlecheni povekjeto ravenki). Eden od najdirektnite primeri beshe onoj za poznat profesor po fizika na fakultetot, shto pravel eskerimenti so gravitacionoto pole or somethong, chii shto rezultati ne se sovpagjale so teoretskite presmetki. Na krajot izleglo deka chovekot e dovolno debel za da negovoto gravitaciono pole gi pobrks arezutlatite (stanuva zbor za desettata cifra posle decimalnata zapirka).
iako cekorime na rabot na apsurdnost, sepak… ako pa se sobrale uste dve-tri bubasvabi u laboratorijata, pa rezultatite se pobrkale uste malce so stanuvanje zbor za peesetata cifra posle decimalnata zapirka…
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
ako uspeale da go zabelezhat rezultatot, znachi deka desettata cifra posle zapirkata bila bitna. Mozhe i 11tata.
Ajnshtajnovata ravenka ne postoela pred ajnshtajn. I nema da postoi ako site lugje shto ja razbiraat i apliciraat izcheznat.
Bilo koja ravenka (onie shto vekje dve nedeli se obiduvam da gi izvrtam za da gi analiziram moite rezultati included) postoi radi chovekot, i za chovekot. Na nekoj povekje mu odgovara deka svetot go dvizhat ravenkite (ili ona shto ravenkite go definiraat), a pak drugi povekje sakaat da veruvaat deka svetot go dvizhi kruzhenjeto na dushata, nekoj vozvishena cel na chovekovoto postoenje ili bog.
Kazhi mi, sonceto se vrti okolu zemjata? Ravenkite velat deka ne. Ama ti si go videl toa? Shto ako nekoj nepoznat faktor dosega sosema gi promeni premstkite na traektorijata na zemjata? after all, i pred Kopernik and co. postoele ravenki shto mozhele da ja predvidat traektorijata na zemjata okolu sonceto. I bile smetani za tochni. Bash poradi toa shto tie ravenki se proizvod na chovekot. Taka e i so ovie deneshnive, samo shto tie odgovaraat na poednostavni modeli. A koj veli deka ednostavnite modeli se najdobrite reshenija? Au, sega mi tekna. Toa ti e naucha dogma vrs kojashto se bazira skoro celata sovremena nauka. Dogma, get it? Ne deka ja imam neshto popametno da predlozham, ama probaj da plasirash neshto drugo mesto nea. Valjda nema da te kamenuvaat, nitu kje te gorat na klada, ama ako si nauchnik, definitivno nema da ostanesh na taa pozicija dolgo vreme.
Last question – ako reinkarnacijata mozhe matematichki da se presmeta, ti kje veruvash vo nea?
“What is essential is invisible to the eye,” the little prince repeated, so that he would be sure to remember. “It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.” “It is the time I have wasted for my rose—” said the little prince, so that he would be sure to remember. “Men have forgotten this truth,” said the fox. “But you must not forget it. You become responsible, forever, for what you have tamed. You are responsible for your rose…”
aj vaka, sve li e izmisleno? (odgovor.) a sve li postoi? (odgovor.)
Da. Da.
Zavisi vo koj referenten sistm se naogjash. Odi ubedi shizofrenichar deka glasovite shto gi slusha ne se vistinski (ili mozhebi se?). Ili odi ubedi se deka reinkarnacija postoi (ili mozhebi ne?)
“What is essential is invisible to the eye,” the little prince repeated, so that he would be sure to remember. “It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.” “It is the time I have wasted for my rose—” said the little prince, so that he would be sure to remember. “Men have forgotten this truth,” said the fox. “But you must not forget it. You become responsible, forever, for what you have tamed. You are responsible for your rose…”
Волкот кога лови не го исклучува факторот „волк“ од равенката, и затоа и лови успешно.
sto bi se slucilo ako volkot pocne da bega od plenot?
не сум чул некој волк да бега од плен.
so ti kazuva ova?
assphalt, не знам што кажува тоа за волкот, ај ти кажи ми? —-—-
sekako!
toa ne kazuva nisto novo za volkot (osven i kaj nas dvajcata vospriemeniot fakt deka toj e divo zivotno), ama kazuva mnogu za kvalitetot na tvojot primer za “volcjata dimenzija” vo ravenkata “volkot lovi”. i korespodencijata na primerot so situacijata “covecka dimenzija vo ravenkata”.
- Volkot lovi posto on e volk, a ako ne e volk nema da lovi. grubo se preveduva vo - Volkot e volk, ili volkot ne e volk. sto e tocno za sekoj zbor koj ke go stais na mestoto volk. Toa se vika tavtologija. I e totalno nepolezna.
Ajnshtajnovata ravenka ne postoela pred ajnshtajn. I nema da postoi ako site lugje shto ja razbiraat i apliciraat izcheznat. —
na drugi lugje pred ajnstajn im teklnalo deka energijata e vo zavisnost od masata i brzinata.. znaci toa e ravenka od klasicna (njutonova) mehanika. ako site lugje sto ja razbiraat i apliciraat isceznat, ciglata so ke te udri po glava pak ke ima kineticka energija koja ke bide ednakva na masata po brzinata na kvadrat vrz dva. po gornata (ne)logika, cel svet zapira koga jas legnuvam da spijam, i prodolzuva utredenta koga ke stanam.
Da. Da. —
sve e izmisleno? izmisleno as in otkrieno. discovered. ili po tvoe (vase): vakcinirano so “covecka dimenzija”. ne ovojpat mora da me dupis…
i za ona poslednoto, so dogmite i slicnite gluposti. opsto mislenje e deka naukata bara vistina. deka taa e patot do vistinata. e arno ama opsto mislenje ko opsto mislenje ne sekad e tocno neli? taa ideja deka Naukata bara vistini e relativna, taa povekje bara validnost odosto vistinitost. Nevozmozno e da se proverat site vozmozni instanci na odreden fenomen (reinkarnacija, voskresnuvanje, whatever) za da se dokaze odreden tocen generalen iskaz za toj fenomen. Zatoa, Poperovoto “dokazi deka ne e tocno, za toa ti treba samo eden primer”... Zatoa, naucnikot dokazuva deka generalnite iskazi se netocni, a ne deka generalnite iskazi se tocni, posto vtoroto e nevozmozno. Za odredeno tvrdenje ili iskaz da bide naucno, ne treba da bide tocno, tuku opovrglivo .
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Ако Реинкарнацијата има некакво значење во нашиот живот, (а за повеќето од нас нема физичко значење) ондак тоа е значењето на ВЕРБАТА во реинкарнацијата.
Со други зборови, значаен е фактот дека кога ќе умреш, ќе умреш со вербата дека кругот не е завршен.
И затоа служи и реинкарнацијата. Типот што ја измислил реинкарнацијата не бил научник. Едноставно тој се водел од сопствените човечки инстинкти кои барале од него да си ја објасни појавата: СМРТ.
И после тоа, на некој паметњакович му текнало дека тоа може да се вметне и во некоја официјална религија. И ете ти.
А индиските и тибетските медитатори се оние кои исто така би го сфатиле мојот пост. И тие знаат што вели модерната наука за реинкарнацијата.
Ама за нив верата некогаш е посилна од научните докази. Ако не е така, ондак верата губи смисла. Ондак цел наш живот е однапред пресметан преку антрополошките книги. Дури и чувствата.
Ок, Попер, не Попер, равенки, тракатанци, не индијци и шамани и рекла-казала, да се вратиме на темата: Реинкарнација. Смрт, итн.
Иначе до EmperoR, па искуствата на индијските и тибетанските медитатори не се ништо поразлични од било чии искуства на други медитатори, демит.
Ја на првата страна посочив една книга. Очигледно никој не се ни потруди да ја најде и да ја ѕирне малце. Сите ние тука нели све знаеме за смртта, а уште неаме умрено. Со лењир ја мериме. Остај што неаме ни умрено, туку сме предрски и да прочитаме било што околу тоа, нели…
Книгата се вика “Life After Life” од Raymond Moody Jr. и во основа е истражување на феноменот смрт, или, клиничка смрт. Се работи за извештаи од преку 150 луѓе кои имале искуства со смртта, и осврт на истите. Значи, никој не ги зема „здраво за готово“ изјавите на луѓево, напротив, се разгледуваат од повеќе аспекти.
Мене во раце ми падна српското издание на книгава, „Живот после живота“, па еве чисто ќе ви преведам еден пример, кој илустрира едно такво искуство. Се работи за делот кога се „изгелува“ од материјалното тело, т.е. се напушта телото во моментот на настапување на смртта. Преводот е мој, на своја рака:
Еден млад човек се изрази вака:
„Тоа се случи пред 2 години – само што наполнив 19. Во автомобилот бевме јас и пријателот, го носев дома, и застанав на една раскрсница, па погледнав на сите страни но не видов никој да доаѓа. Кога тргнав, чув како другар ми вика на сет глас. Погледнав, ме заслепи светлина од фарови на автомобил кој одеше право на нас. Го слушнав тој страшен и непријатен звук – страничниот удар во нашата кола – и во еден миг ми се причини дека минувам низ некаква темнина – некаков затворен простор. Се’ се одигра многу брзо. Тогаш, би рекол, лебдев околу пет стапки над автопатот оддалечен околу 4-5 метри од автомобилот и слушав како исчезнува галамата од судирот. Видев како дотрчаа луѓе и почнаа да се туркаат околу автомобилот, и како мојот пријател излегува од истиот. Беше очигледно дека е во шок. Го видов сопственото тело меѓу останките опкружено од луѓе, и видов како пробуваа да го извлечат надвор. Нозете ми беа згмечени а насекаде имаше крв.“
Примерот со дечково е само еден од многуте. Во книгава се обработени околу 150 искуства. Има луѓе кои се гледале како лекарите им даваат вештачко дишење, луѓе како си ја гледаат својата сопствена операција од страна (под плафонот), луѓе кои минуваат низ ѕидови во таквата состојба, луѓе кои ја гледаат својата смрт од страна, па дури и доктор кој не си го препознал телото откако умрел, па пробал да си даде помош сам на себе, ама сфатил дека нема стисок, нема материјално тело, па сконтал што е. :)
Инаку, СИТЕ искуства вакви се крајно пријатни за умирачот. Првите фази се чувство на „излегување/истекување/излебдување“ над телото, со што се зачувува свеста, а перцепцијата станува изострена. Потоа се добива чувство на лекост и мир, (цело време се набљудува се што се случува, заедно со своето умирачко материјално тело), па потоа се добива сензација на брзо движење низ темен тунел, па следува средба со „Светлосното Битие“ (чиста, безусловна љубов и разбирање), па потоа избор враќање или невраќање во материјалното тело (при што се прави ретроспектива на животот).
Без разлика сега на анатомијата на ваквите искуства, да посочам некои очигледно необјасниви работи. Околу искуството на дечкото погоре. На пример, науката вели дека ваквите near death искуства се можеби само резултат на недостаток од кислород во мозокот, или пак психолошки одбранбен механизам кој се активира во случај на опасност (смрт).
Меѓутоа, и да е тоа така, што правиме со перцепцијата? И со дислокацијата на свесноста, надвор и понастрана од материјалното тело? Згмеченото тело на младичов било во колата, а тој (неговата свест, духовното битие) во самиот миг на настапувањето на смртта бил „исфрлен“ 4-5 метри настрана и малку над асфалтот. И ги набљудувал настаните сосема свесно (посвесно од вообичаеното, во нивни зборови) и јасно, и смирено.
Откако се вратил во телото, во живот, настаните кои ги видел (излегувањето на пријателот од колата и обидите да го извлечат неговото згмечено тело) биле ПОТВРДЕНИ од луѓето кои биле таму. И пазете: ова не е ЕДНО искуство. Ова се стотици САМО во книгава, разгледани само од еден научник. Сите искуства кои умирачите ги посведочиле во моментот на напуштање на телото биле потврдени од оние кои тогаш биле живи и присутни.
Ова е малку слично со OBE (Out-of-Body-Experience), поспецифично со едно мое, кое ми се случи пред 5-6 години. Гледав емисија на Discovery за вонтелесните искуства, и за луцидното сонување, и си легнав, и заспав со мислата дека ќе имам такво искуство. И, бев ебано изненаден кога се видов себеси од СТРАНА, над самиот себе, над кревет, и бев уште поизненаден кога почнав да манипулирам со состојбава, се насочував, буквално летав низ соба.
Е сега, многу размислував околу тоа дали мозокот ми приреди совршена реплика на целата моја соба, па целово искуство беше некаков холодек, или пак беше навистина реално? Го сметав за нереално, ама погодете што, заборавив еден фактор:
Времето. Совршената синхронизација на мојата наводно внатрешна халуцинација со надворешната реално присутна состојба. Кога почнав да лебдам беше доста темно. Кога завршив, беше посветло, се подразденуваше полека. Кога се разбудив, се разбудив во истиот миг кога го прекинав искуството, т.е. кога се подразденуваше… Да речеме дека мојот мозок ептен совршено може и да е во тек со реалните надворешни атмосферски промени, па да ми ги проектира додека спијам во глава… АМА, ШТО Е СО СЛУЧАИТЕ НА КЛИНИЧКА СМРТ, КОГА И ДРУГИ (ЖИВИ) ПОТВРДУВААТ ДЕКА СЕ СЛУЧИЛО ТОКМУ ОНА ШТО УМИРАЧОТ ГО ВИДЕЛ? КОГА МОЗОКОТ Е ПОВРЕДЕН?
Ова сигурно фрла мноооооогу други светла на природата на феноменот смрт. Како може свеста да постои и покрај уништеното и напуштено материјално, физичко, биолошко тело?
Подразмислете за ова. И ако баш ве интересира, побарајте ја книгата или други слични на неа. И да е на англиски, на едноставен стил е пишувана.
Ебате, како рисјанине си се сторил! Лични искуства не може да се сметаат за никакви докази. Не научни.
За се постои логичко, рационално објаснување. И на крај краева постојат невро-физиолози и невро-биолози што може да ти ги објаснат овие нешта…
Аман, дух, душа, бог, не ПОСТОИ. Материја, енергија. Точка.
Sparrow, де бе бачко, ај биди фин и ПРОБАЈ да објасниш некои ствари, и доста веќе мразеше рисјани и свашта, стварно, како не се умори ебате? Мене си ми репетитивен, не за друго. И до кога твојот (или било чиј изговор) да не пробаш да објасниш некои ствари ќе биде етикетирањето на мене или на други као „рисјани“, „луди“, „верници“, „глупи“, или што и да е? Фина амнестија од одредени мисловни процеси. Lame.
И лични искуства не се сметаат за докази, да. Ама се битен момент да се докаже нешто. Еве ти камен. Види го. Допри го, ок. Лижни го. Мирисни го. Чукни го и чуј го. Каменот (според твоето лично искуство) е тука, и реално постои. Сега викни уште 5 други луѓе. И замисли, истиот камен и за нив да е реален. Епа, искуствата што се опишани во таа книга биле потврдени од најмалце 150 луѓе, а нивните лични искуства (оние што се однесуваат на перцепцијата нивна околу настанот при нивната смрт) биле потврдени и од живите наоколу. Кој дел не беше јасен?
Ако тврдиш дека лични искуства биле занемарливи ствари, тогаш стварно имаш проблем. Целото човештво функционира врз база на споредување на лични искуства. Некои се сметаат за повеќе а некои за помалку општествено-прифатени поради нивната веројатност, т.е. зачестеност. Љубовта како чувствен феномен не можеш да ја допреш ниту докажеш, строго лично искуство е, ама ете цел свет знае отприлика што е тоа љубов и најголемиот дел од луѓето (ако не сите) некогаш се заљубуваат.
Што сега, љубовта не постои? Ти ли најде да ми кажеш дека не постои? :)
И, тоа што ќе кажеш дека е продукт на овој или оној хормон или ген ама ич не ја менува реалната присутност на феноменот љубов. Можеш да го наречеш како сакаш („нагон за преживување на видот“), ама тоа во никој случај нема да го измени неговото реално, ама сепак објективно недокажливо присуство (пошто е лично искуство).
И ајде, да не забегувам од темата. Нека проба некој био-физиолог да ми докаже како тоа е можно: мозокот да ми е потресен, черепот пукнат, раката скината, градниот кош пробиен, нека ми објасни како тоа можам јас (или било кое друго човечко суштество) да се наоѓам и осеќам НАДВОР од тоа повредено тело, да сведочам се’ што се дешава, да се движам наоколу, блиску и далеку и низ предмети, да им ги „слушам“ мислите и разговорите на луѓето (кои подоцна ги потврдуваат!), да пеципирам мнооогу појасно и да бидам проклето СВЕСЕН дека не сум во телото, дека умирам, дека ме оживуваат, и дека баш ми е сеедно?
И не знам зашто поимите „душа“, „бог“, „дух“ итн. се некомпатибилни со поимите „енергија“ и „материја“. Докажете дека енергијата не може да биде свесна (а што е тогаш оној нашиот свесен дел, молекулите? How come?). А ако е свесна (некоја енергија), тогаш се поклопува со она што се нарекува свест, а кога не зависи од материјално тело, некогаш се нарекува и душа. Ми се гади од (нерационалната) дискриминација и аверзија која ја имате кон зборови кои ги етикетирате како „рисјански“, вакви-онакви, не знам што.
Значи, кои би можеле да бидат можните објаснувања за погоре изнесениот феномен?
Оф морееее!!! И така ја отворам за првпат темава кога одма налетувам на глупости, ќе ме умрете некој ден се гледа тоа:)
Ебате, како рисјанине си се сторил! Лични искуства не може да се сметаат за никакви докази. Не научни.
Ова е апсолутна глупост! Никаде ама баш никаде во хистијанството не е посочено за реинкарнирање and stuff. Едино само Исус што се ” преродил ” т.е. воскреснал, ама и тоа пак не е во контекст со никаква реинкарнација:)
Затоа не се глупирај запри малку пред да стропаш некоја и информирај се:)
EmperoR is cheating his grilfrend with satan’s Wife !!!!!!!!
И лични искуства не се сметаат за докази, да. Ама се битен момент да се докаже нешто. Еве ти камен. Види го. Допри го, ок. Лижни го. Мирисни го. Чукни го и чуј го. Каменот (според твоето лично искуство) е тука, и реално постои. Сега викни уште 5 други луѓе. И замисли, истиот камен и за нив да е реален. Епа, искуствата што се опишани во таа книга биле потврдени од најмалце 150 луѓе, а нивните лични искуства (оние што се однесуваат на перцепцијата нивна околу настанот при нивната смрт) биле потврдени и од живите наоколу. Кој дел не беше јасен?
Значи да не постои недоразбирање во однос на терминологија, збориме за мистични лични искуства (како тие дадени од тебе според таа некоја си книга). Не може личните искуства -> читај делузии, халуцинации, без разлика дали се визуелни или аудитивни да се сметаат за било каков доказ или факт. Последица се на некоја не-оптимална и не-сихронизирана работа на мозокот во тој момент (последица на стрес, тумор, генетски фактор итн).. Без разлика колку и да изгледаат реално на објектот кој бил подложен не истите, не може да се сметаат за научно прифатлива вистина… Внесувањето на мистицизам, односно на мистичен редукционизам на истото не дава никаков доказ за ништо, туку само дава псеудо одговор и ја терминира потрагата по рационална солуција.
Љубовта како чувствен феномен не можеш да ја допреш ниту докажеш, строго лично искуство е, ама ете цел свет знае отприлика што е тоа љубов и најголемиот дел од луѓето (ако не сите) некогаш се заљубуваат.
Не е точно дека најголем дел од љуѓето се заљубуваат, впрочем, ретки се. За да се почувствува љубов, потребна ти е зрелост, чувство за идентитет и конзистентна биохемија. Како феномен не претставува никакво мистично или илузорно искуство, туку нејзиниот примордијален зачеток се јавува најверојатно еволутивно, за потоа да се хибридизира и во социолошки аспект…. Работа на комплементарност и биохемија. Тоа е тоа, ништо необјасниво.
И не знам зашто поимите „душа“, „бог“, „дух“ итн. се некомпатибилни со поимите „енергија“ и „материја“. Докажете дека енергијата не може да биде свесна (а што е тогаш оној нашиот свесен дел, молекулите? How come?). А ако е свесна (некоја енергија), тогаш се поклопува со она што се нарекува свест, а кога не зависи од материјално тело, некогаш се нарекува и душа. Ми се гади од (нерационалната) дискриминација и аверзија која ја имате кон зборови кои ги етикетирате како „рисјански“, вакви-онакви, не знам што.
Не се компатабилни бидејќи секој индивидуално ги дефинира, скроз поинаку од тоа како се етаблирани и какво е нивното општоприфатено значење. Енергијата не може сама по себе да биде свесна. Свесноста доаѓа заедно во сихронизираноста на невроните, свесноста е присутна само во таков кохерентно организиран и сихронизиран материјален систем – просторно и временски… Целата свесност претставува интер-невронска комуникација во биолошкиот ентитет – човек.
Ако има душа, мора да се наоѓа во сперматозоидот и јајце клетката. Ако ја нема во нив, мора да настане од нив. Ако настанува од нив, значи е материјална. Ако е материјална, значи е манифестација на мозокот, без никаква духовна интерферанција.
Емперор имаш проблем со IQ или си само агнозичен негенетски ретард?
eve jas na primer sum imal NDE nekolku pati u mojot zivot. i mozam da kazam deka ona malku pogore e cista glupost. izmislica, tripanje, I don’t care. ne se bega.. Poper : Se sto e bitno e deka eden slucaj e dovolen za utvrduvanje na netocnost.
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Дечки, одма да кажам дека се’ уште ништо не ми е ни појасно, ни па научно објаснето. Не ми докажавте ништо. Јок, а-а. Кој сака да чита зошто е тоа така, нека повели подолу. Кој не, нека скрола маааалцеееее (повеќе) подоле.
@DrunkSparrow:
Значи да не постои недоразбирање во однос на терминологија, збориме за мистични лични искуства (како тие дадени од тебе според таа некоја си книга). Не може личните искуства -> читај делузии, халуцинации, без разлика дали се визуелни или аудитивни да се сметаат за било каков доказ или факт.
Eeerrm, која точно е разликата помеѓу „мистично“ лично искуство, и „немистично“ лично искуство? Твоето мислење? Ај прво прочитај ја „таа некоја си книга“, па после оцени. Ја не можам да зборам за нешто што ни малку не го познавам, а ако ти можеш, тогаш навистина имаш „мистични“ и паранормални моќи, Горане. =)
Иначе, од кај заклучи дека тоа се дефинитивно делузии/халуцинации? Мм? Пошто, како што појаснив (трипати), дел од нивните искуства (оној кога се перципираат отстрана) не биле „само“ лични, туку биле потврдени и од живите наоколу (кога подоцна умирачот се враќа во телото). И иначе не ни реков дека се некаков доказ за било што. Ја само го признавам феноменов за реален (т.е. се дешава), и некои работи ми се малце необјасниви.
И како може
Последица … на некоја не-оптимална и не-сихронизирана работа на мозокот во тој момент (последица на стрес, тумор, генетски фактор итн)..
да резултира со СОВРШЕНО (дури и подобрено) перцепирање на околината, од точка која се наоѓа надвор од материјалното тело? Што, очите одлетуваат? Како е можно тоа?
Финтава е што ти само претпоставуваш, а немаш објаснување. А нешто за кое нема („научно“) објаснување, јас го ставам под графата „необјаснето“,а не под графата „веројатно, да претпоставиме дека е така, недокажливо ама веројатно објаснето, квази-научно, ама сепак така е“…
Што, уствари, бараш да му ВЕРУВАМ на твоето убедување во надежта дека таквите феномени се био-физиолошки објасниви, некогаш, во иднината? =) Не заебавај, да се верува на непроверена научна хипотеза сега изгледа корисно и единствено можно, а? :)
Без разлика колку и да изгледаат реално на објектот кој бил подложен не истите, не може да се сметаат за научно прифатлива вистина…
Зошто? Гледај го Contact. Саган доста интелигентно ја илустрирал проблематикава што ти ја побиваш. Аналогно на филмот, јас би бил оној кој и’ веруваше на Џоди Фостер дека била таму и искусила што искусила, а ти би бил оној кој ја осуди дека е луда (а појма немаш за долгата видеоснимка, на пример.) Не знам што е почовечки, да му се верува на човек, или видеоснимка да биде неопходна за да му се поверува на човекот, пред да го линчуваат поради неговата „различност“ и научна „неподобност“ (not very different from what the Inquisition was doing.)
Внесувањето на мистицизам, односно на мистичен редукционизам на истото не дава никаков доказ за ништо, туку само дава псеудо одговор и ја терминира потрагата по рационална солуција.
Прво, редукционизмот не е ич мистичен. Логичен е. Свест надвор од тело? Ај бе, како? Ама СТВАРНО КАКО? Што, мистично е дури и да помислам дека СВЕСТА на дечконо му биле НАДВОР од телото? Имам грешни мистични мисли? Да затворам очи пред БРОЈНИ лични искуства, пошто, поради нечија туѓа (ЛИЧНА) дефиниција не се подобни факти?
Како може да постои сосема здрава и појачана свест НАДВОР од телото? Штом ќе излезе нешто од биолошкото тело, пази, не е тоа веќе само биологија и хемија: и во физика задира, и тоа ДЛАБОКО задира во физика! А псевдо одговор и науката дава, па не гледам дека тебе или на другите „научници“ тоа ви смета. What exactly are you trying to prove? И, дефинирај ми што е „рационална солуција“, па ќе размислам дали се терминира (завршува) потрагата по истата.
Не е точно дека најголем дел од љуѓето се заљубуваат, впрочем, ретки се.
Сигурен си дека ретко кој од луѓето се заљубува? Прво, дефинирај што е љубов, ако можеш. И излистај ми ги СИТЕ видови, подвидови и сродни емоции, состојби на љубовта. Да знаеме за што збориме. Според мене, љубов е ебано најширок психолошки поим. Под љубов може да се сврстат скоро сите позитивни реакции кон другите луѓе и себеси.
За да се почувствува љубов, потребна ти е зрелост, чувство за идентитет и конзистентна биохемија.
Од мое искуство, за да се почувствува љубов не ти е потребна ни зрелост (напротив, постои и „забавишна“, и „тинејџерска“, и „зрела“ љубов, и „пензионерска“ љубов), ниту пак прејако чувство за идентитет (кој и кога точно има сосема стабилно, силно чувство за идентитет?), ниту пак конзистентна биохемија (уште повеќе, биохемијата на вљубен човек трпи сериозни неурамнотежувања, инвазија од хормони и свашта.)
Не се компатабилни бидејќи секој индивидуално ги дефинира, скроз поинаку од тоа како се етаблирани и какво е нивното општоприфатено значење.
Хмм, дилемава. Што е поважно: индивидуалното искуство на еден човек (какво и да е), или „етаблираноста“ и „општоприфатеноста“ на одредени појави/искуства? Дали тоа значи дека ако си педер во Русија, исправно е и рационално да те каменуваат? А хомосексуалноста е научно прилично разјаснета ствар
You wish. Ajnshtajn e chovekovata dimenzija na ravenkata, Black Phoenix ti kazha vekje.
zavisi kako kje gi definirash vleznite parametri, a ako gi povrzesh nedelite so ciklusite na markov, dvizhenjto na zemjata, ili bilo koja druga niza na interakcii, mozhe da dojdesh do istiot reaultat.
Vo prva godina na fakultet, na predavnaje po fizika, stana zbor megju drugoto za chovekovoto vlijanie na eksperimentite (od koishto se izvlecheni povekjeto ravenki). Eden od najdirektnite primeri beshe onoj za poznat profesor po fizika na fakultetot, shto pravel eskerimenti so gravitacionoto pole or somethong, chii shto rezultati ne se sovpagjale so teoretskite presmetki. Na krajot izleglo deka chovekot e dovolno debel za da negovoto gravitaciono pole gi pobrks arezutlatite (stanuva zbor za desettata cifra posle decimalnata zapirka).
@Black Phoenix, I da se mrdnish od umont and co.
Shto se odnesuva za reinkarnaciite, iskustvata od prethodni zhivoti and stuff, lugjeto shto gi znaesh – sigurni ste deka e toa toa? ne e mozhebi nekoj potsvesen mehanizam, prochitana kniga, Tolkinova fantazija, neshto nedochueno, ili pak psihicka povrzanost so nekoja druga lichnost shto go prezhiveala toa? Prednatalen traumatizam? Telepatija?
Koga stanuva zbor za bilo kakvi paranormalni pojavi, mojot stav e dodeka preku lichno iskustvo ne gi uvidam, nemam stav.
“What is essential is invisible to the eye,” the little prince repeated, so that he would be sure to remember.
“It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.”
“It is the time I have wasted for my rose—” said the little prince, so that he would be sure to remember.
“Men have forgotten this truth,” said the fox. “But you must not forget it. You become responsible, forever, for what you have tamed. You are responsible for your rose…”
A. de Saint-Exupéry
assphalt, не знам што кажува тоа за волкот, ај ти кажи ми?
Abraxas, ја не сум „верник“ во реинкарнација, туку имам контакт со такви луѓе и го разгледувам феноменов. И споделувам со вас работи кои ги знам. Коа ќе се уверам и самиот, тогаш ќе кажам дека сум уверен. :)
А околу тоа дали на тие луѓе тоа не им се фантазии или им се фантазии, јас не знам. Сум ги прашувал и тоа, сум испитувал да не е така, ама работиве едноставно не личат на такви вообразувања. Јебига, не знам. Нема некој начин да се заклучи стопроцентно, освен на своја кожа да се искуси.
Поздрав.
Black Phoenix = Mudrecot
А што, случајно некој да не предодредува кога, како и во каква форма ке се роди? Секое човечко битие се раѓа по инерција, а како ке го си го формира патот по кој ќе се движи неговиот живот тоа е персонална и индивидуална работа и баш тука паѓа изборот за тоа каква ќе ни биде целта во животот и како ќе го живееме. Дали некој ке реши да биде клошар кој ке виси по кафани и ке се пијанчи или пак ке се посвети на наука и интелектуално ке се развива зависи целосно од него. И ако во краен случај “некој“ предодредува како и зашто ке се роди некој… ај тогаш нека ми објасни некој која е причината да се роди дете со посебни потреби (читај: ментално ретардиран) ?
Астрална проекција, соништа, над-свест…. рационално објаснување има некој за тоа или пак начин дека такво нешто постои. Дур не видам не верувам. Тоа е исто како да ме убедуваш дека “бог“ постои…
Некаде… од каде? Да кажеше од каде стигат па да држеше вода. Вака….
Black Phoenix го спомна хаос. Хаосот е отсуство на ред. Пример: група затвореници креват бунт против “авторитетот” во затворот… следува: 1) обид мирно да се разреши ситуацијата па се оди само со лесна сила, чуварите го јадат ќотекот и настанува уше поголем хаос 2) Се компромитират бунтовниците со што на некој начин се стабилизира ситуацијата 3) доагат стражари со АК-47 и ги стават десетина бунтовници во стадиум за почеток на “реинкарнација” и бунтот завршува. Значи и хаосот со оплодувањето е иста работа: ке се исконтролира сексуалниот нагон или пак ке се остави да доминира, но во секој случај изборот пага на свеста на учесниците во односот. Ништо не е предодредено.
Дали има реинкарнација? Не. Животот е патека од раѓањето па до сметта. Како ке се оди по патеката е индивидуално право и индивидуален избор. Момент, околности… смрт. Одиш фира. Чао пријатно. Единственото нешто што можеш да бидеш е шведска маса за црви и инсекти или пак во краен случај пепел ако завршиш во крематориум. Толку.
P.S.
Треба ли да се објаснува повеќе после ова?
Nobody is innocent. There are merely varying levels of guilt.
Better crippled in body than corrupt in mind.
Hope is the first step on the road to disappointment.
Slavisk Arisk Hedensk Krig!
kandidish. ne e ajnstajn covekovata dimenzija na ravenkata. taa postoela pred, za vreme i po nego. nema taa ravenka covekova dimenzija, vo niedna smisla. doplolnitelno, toa e ravenka od klasicna mehanika.
aj vaka, sve li e izmisleno? (odgovor.) a sve li postoi? (odgovor.)
iako cekorime na rabot na apsurdnost, sepak… ako pa se sobrale uste dve-tri bubasvabi u laboratorijata, pa rezultatite se pobrkale uste malce so stanuvanje zbor za peesetata cifra posle decimalnata zapirka…
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
ako uspeale da go zabelezhat rezultatot, znachi deka desettata cifra posle zapirkata bila bitna. Mozhe i 11tata.
Ajnshtajnovata ravenka ne postoela pred ajnshtajn. I nema da postoi ako site lugje shto ja razbiraat i apliciraat izcheznat.
Bilo koja ravenka (onie shto vekje dve nedeli se obiduvam da gi izvrtam za da gi analiziram moite rezultati included) postoi radi chovekot, i za chovekot. Na nekoj povekje mu odgovara deka svetot go dvizhat ravenkite (ili ona shto ravenkite go definiraat), a pak drugi povekje sakaat da veruvaat deka svetot go dvizhi kruzhenjeto na dushata, nekoj vozvishena cel na chovekovoto postoenje ili bog.
Kazhi mi, sonceto se vrti okolu zemjata? Ravenkite velat deka ne. Ama ti si go videl toa? Shto ako nekoj nepoznat faktor dosega sosema gi promeni premstkite na traektorijata na zemjata? after all, i pred Kopernik and co. postoele ravenki shto mozhele da ja predvidat traektorijata na zemjata okolu sonceto. I bile smetani za tochni. Bash poradi toa shto tie ravenki se proizvod na chovekot. Taka e i so ovie deneshnive, samo shto tie odgovaraat na poednostavni modeli. A koj veli deka ednostavnite modeli se najdobrite reshenija? Au, sega mi tekna. Toa ti e naucha dogma vrs kojashto se bazira skoro celata sovremena nauka. Dogma, get it? Ne deka ja imam neshto popametno da predlozham, ama probaj da plasirash neshto drugo mesto nea. Valjda nema da te kamenuvaat, nitu kje te gorat na klada, ama ako si nauchnik, definitivno nema da ostanesh na taa pozicija dolgo vreme.
Last question – ako reinkarnacijata mozhe matematichki da se presmeta, ti kje veruvash vo nea?
“What is essential is invisible to the eye,” the little prince repeated, so that he would be sure to remember.
“It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.”
“It is the time I have wasted for my rose—” said the little prince, so that he would be sure to remember.
“Men have forgotten this truth,” said the fox. “But you must not forget it. You become responsible, forever, for what you have tamed. You are responsible for your rose…”
A. de Saint-Exupéry
dammit, zaboraviv da ti gi odgovoram prashanjata
Da.
Da.
Zavisi vo koj referenten sistm se naogjash. Odi ubedi shizofrenichar deka glasovite shto gi slusha ne se vistinski (ili mozhebi se?). Ili odi ubedi se deka reinkarnacija postoi (ili mozhebi ne?)
“What is essential is invisible to the eye,” the little prince repeated, so that he would be sure to remember.
“It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.”
“It is the time I have wasted for my rose—” said the little prince, so that he would be sure to remember.
“Men have forgotten this truth,” said the fox. “But you must not forget it. You become responsible, forever, for what you have tamed. You are responsible for your rose…”
A. de Saint-Exupéry
Волкот кога лови не го исклучува факторот „волк“ од равенката, и затоа и лови успешно.
sto bi se slucilo ako volkot pocne da bega od plenot?
не сум чул некој волк да бега од плен.
so ti kazuva ova?
assphalt, не знам што кажува тоа за волкот, ај ти кажи ми?
—-—-sekako!
toa ne kazuva nisto novo za volkot (osven i kaj nas dvajcata vospriemeniot fakt deka toj e divo zivotno), ama kazuva mnogu za kvalitetot na tvojot primer za “volcjata dimenzija” vo ravenkata “volkot lovi”. i korespodencijata na primerot so situacijata “covecka dimenzija vo ravenkata”.
- Volkot lovi posto on e volk, a ako ne e volk nema da lovi.
grubo se preveduva vo
- Volkot e volk, ili volkot ne e volk.
sto e tocno za sekoj zbor koj ke go stais na mestoto volk. Toa se vika tavtologija. I e totalno nepolezna.
Ajnshtajnovata ravenka ne postoela pred ajnshtajn. I nema da postoi ako site lugje shto ja razbiraat i apliciraat izcheznat.
—na drugi lugje pred ajnstajn im teklnalo deka energijata e vo zavisnost od masata i brzinata.. znaci toa e ravenka od klasicna (njutonova) mehanika. ako site lugje sto ja razbiraat i apliciraat isceznat, ciglata so ke te udri po glava pak ke ima kineticka energija koja ke bide ednakva na masata po brzinata na kvadrat vrz dva.
po gornata (ne)logika, cel svet zapira koga jas legnuvam da spijam, i prodolzuva utredenta koga ke stanam.
Da.
Da.
—sve e izmisleno? izmisleno as in otkrieno. discovered. ili po tvoe (vase): vakcinirano so “covecka dimenzija”. ne ovojpat mora da me dupis…
i za ona poslednoto, so dogmite i slicnite gluposti.
opsto mislenje e deka naukata bara vistina. deka taa e patot do vistinata. e arno ama opsto mislenje ko opsto mislenje ne sekad e tocno neli? taa ideja deka Naukata bara vistini e relativna, taa povekje bara validnost odosto vistinitost. Nevozmozno e da se proverat site vozmozni instanci na odreden fenomen (reinkarnacija, voskresnuvanje, whatever) za da se dokaze odreden tocen generalen iskaz za toj fenomen. Zatoa, Poperovoto “dokazi deka ne e tocno, za toa ti treba samo eden primer”... Zatoa, naucnikot dokazuva deka generalnite iskazi se netocni, a ne deka generalnite iskazi se tocni, posto vtoroto e nevozmozno.
Za odredeno tvrdenje ili iskaz da bide naucno, ne treba da bide tocno, tuku opovrglivo .
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Не верувам во ништо од горе наведеново. Нема ни потреба.
Зошто никој не посочи некои од гледиштата на Индиските и Тибетските медитатори?
EmperoR is cheating his grilfrend with satan’s Wife !!!!!!!!
Ако Реинкарнацијата има некакво значење во нашиот живот, (а за повеќето од нас нема физичко значење) ондак тоа е значењето на ВЕРБАТА во реинкарнацијата.
Со други зборови, значаен е фактот дека кога ќе умреш, ќе умреш со вербата дека кругот не е завршен.
И затоа служи и реинкарнацијата. Типот што ја измислил реинкарнацијата не бил научник. Едноставно тој се водел од сопствените човечки инстинкти кои барале од него да си ја објасни појавата: СМРТ.
И после тоа, на некој паметњакович му текнало дека тоа може да се вметне и во некоја официјална религија. И ете ти.
А индиските и тибетските медитатори се оние кои исто така би го сфатиле мојот пост. И тие знаат што вели модерната наука за реинкарнацијата.
Ама за нив верата некогаш е посилна од научните докази. Ако не е така, ондак верата губи смисла. Ондак цел наш живот е однапред пресметан преку антрополошките книги. Дури и чувствата.
Ок, Попер, не Попер, равенки, тракатанци, не индијци и шамани и рекла-казала, да се вратиме на темата: Реинкарнација. Смрт, итн.
Иначе до EmperoR, па искуствата на индијските и тибетанските медитатори не се ништо поразлични од било чии искуства на други медитатори, демит.
Ја на првата страна посочив една книга. Очигледно никој не се ни потруди да ја најде и да ја ѕирне малце. Сите ние тука нели све знаеме за смртта, а уште неаме умрено. Со лењир ја мериме. Остај што неаме ни умрено, туку сме предрски и да прочитаме било што околу тоа, нели…
Книгата се вика “Life After Life” од Raymond Moody Jr. и во основа е истражување на феноменот смрт, или, клиничка смрт. Се работи за извештаи од преку 150 луѓе кои имале искуства со смртта, и осврт на истите. Значи, никој не ги зема „здраво за готово“ изјавите на луѓево, напротив, се разгледуваат од повеќе аспекти.
Мене во раце ми падна српското издание на книгава, „Живот после живота“, па еве чисто ќе ви преведам еден пример, кој илустрира едно такво искуство. Се работи за делот кога се „изгелува“ од материјалното тело, т.е. се напушта телото во моментот на настапување на смртта. Преводот е мој, на своја рака:
Примерот со дечково е само еден од многуте. Во книгава се обработени околу 150 искуства. Има луѓе кои се гледале како лекарите им даваат вештачко дишење, луѓе како си ја гледаат својата сопствена операција од страна (под плафонот), луѓе кои минуваат низ ѕидови во таквата состојба, луѓе кои ја гледаат својата смрт од страна, па дури и доктор кој не си го препознал телото откако умрел, па пробал да си даде помош сам на себе, ама сфатил дека нема стисок, нема материјално тело, па сконтал што е. :)
Инаку, СИТЕ искуства вакви се крајно пријатни за умирачот. Првите фази се чувство на „излегување/истекување/излебдување“ над телото, со што се зачувува свеста, а перцепцијата станува изострена. Потоа се добива чувство на лекост и мир, (цело време се набљудува се што се случува, заедно со своето умирачко материјално тело), па потоа се добива сензација на брзо движење низ темен тунел, па следува средба со „Светлосното Битие“ (чиста, безусловна љубов и разбирање), па потоа избор враќање или невраќање во материјалното тело (при што се прави ретроспектива на животот).
Без разлика сега на анатомијата на ваквите искуства, да посочам некои очигледно необјасниви работи. Околу искуството на дечкото погоре. На пример, науката вели дека ваквите near death искуства се можеби само резултат на недостаток од кислород во мозокот, или пак психолошки одбранбен механизам кој се активира во случај на опасност (смрт).
Меѓутоа, и да е тоа така, што правиме со перцепцијата? И со дислокацијата на свесноста, надвор и понастрана од материјалното тело? Згмеченото тело на младичов било во колата, а тој (неговата свест, духовното битие) во самиот миг на настапувањето на смртта бил „исфрлен“ 4-5 метри настрана и малку над асфалтот. И ги набљудувал настаните сосема свесно (посвесно од вообичаеното, во нивни зборови) и јасно, и смирено.
Откако се вратил во телото, во живот, настаните кои ги видел (излегувањето на пријателот од колата и обидите да го извлечат неговото згмечено тело) биле ПОТВРДЕНИ од луѓето кои биле таму. И пазете: ова не е ЕДНО искуство. Ова се стотици САМО во книгава, разгледани само од еден научник. Сите искуства кои умирачите ги посведочиле во моментот на напуштање на телото биле потврдени од оние кои тогаш биле живи и присутни.
Ова е малку слично со OBE (Out-of-Body-Experience), поспецифично со едно мое, кое ми се случи пред 5-6 години. Гледав емисија на Discovery за вонтелесните искуства, и за луцидното сонување, и си легнав, и заспав со мислата дека ќе имам такво искуство. И, бев ебано изненаден кога се видов себеси од СТРАНА, над самиот себе, над кревет, и бев уште поизненаден кога почнав да манипулирам со состојбава, се насочував, буквално летав низ соба.
Е сега, многу размислував околу тоа дали мозокот ми приреди совршена реплика на целата моја соба, па целово искуство беше некаков холодек, или пак беше навистина реално? Го сметав за нереално, ама погодете што, заборавив еден фактор:
Времето. Совршената синхронизација на мојата наводно внатрешна халуцинација со надворешната реално присутна состојба. Кога почнав да лебдам беше доста темно. Кога завршив, беше посветло, се подразденуваше полека. Кога се разбудив, се разбудив во истиот миг кога го прекинав искуството, т.е. кога се подразденуваше… Да речеме дека мојот мозок ептен совршено може и да е во тек со реалните надворешни атмосферски промени, па да ми ги проектира додека спијам во глава… АМА, ШТО Е СО СЛУЧАИТЕ НА КЛИНИЧКА СМРТ, КОГА И ДРУГИ (ЖИВИ) ПОТВРДУВААТ ДЕКА СЕ СЛУЧИЛО ТОКМУ ОНА ШТО УМИРАЧОТ ГО ВИДЕЛ? КОГА МОЗОКОТ Е ПОВРЕДЕН?
Ова сигурно фрла мноооооогу други светла на природата на феноменот смрт. Како може свеста да постои и покрај уништеното и напуштено материјално, физичко, биолошко тело?
Подразмислете за ова. И ако баш ве интересира, побарајте ја книгата или други слични на неа. И да е на англиски, на едноставен стил е пишувана.
Поздрав.
Black Phoenix = Mudrecot
Ебате, како рисјанине си се сторил! Лични искуства не може да се сметаат за никакви докази. Не научни.
За се постои логичко, рационално објаснување. И на крај краева постојат невро-физиолози и невро-биолози што може да ти ги објаснат овие нешта…
Аман, дух, душа, бог, не ПОСТОИ. Материја, енергија. Точка.
I have a sense of tumor!
Sparrow, де бе бачко, ај биди фин и ПРОБАЈ да објасниш некои ствари, и доста веќе мразеше рисјани и свашта, стварно, како не се умори ебате? Мене си ми репетитивен, не за друго. И до кога твојот (или било чиј изговор) да не пробаш да објасниш некои ствари ќе биде етикетирањето на мене или на други као „рисјани“, „луди“, „верници“, „глупи“, или што и да е? Фина амнестија од одредени мисловни процеси. Lame.
И лични искуства не се сметаат за докази, да. Ама се битен момент да се докаже нешто. Еве ти камен. Види го. Допри го, ок. Лижни го. Мирисни го. Чукни го и чуј го. Каменот (според твоето лично искуство) е тука, и реално постои. Сега викни уште 5 други луѓе. И замисли, истиот камен и за нив да е реален. Епа, искуствата што се опишани во таа книга биле потврдени од најмалце 150 луѓе, а нивните лични искуства (оние што се однесуваат на перцепцијата нивна околу настанот при нивната смрт) биле потврдени и од живите наоколу. Кој дел не беше јасен?
Ако тврдиш дека лични искуства биле занемарливи ствари, тогаш стварно имаш проблем. Целото човештво функционира врз база на споредување на лични искуства. Некои се сметаат за повеќе а некои за помалку општествено-прифатени поради нивната веројатност, т.е. зачестеност. Љубовта како чувствен феномен не можеш да ја допреш ниту докажеш, строго лично искуство е, ама ете цел свет знае отприлика што е тоа љубов и најголемиот дел од луѓето (ако не сите) некогаш се заљубуваат.
Што сега, љубовта не постои? Ти ли најде да ми кажеш дека не постои? :)
И, тоа што ќе кажеш дека е продукт на овој или оној хормон или ген ама ич не ја менува реалната присутност на феноменот љубов. Можеш да го наречеш како сакаш („нагон за преживување на видот“), ама тоа во никој случај нема да го измени неговото реално, ама сепак објективно недокажливо присуство (пошто е лично искуство).
И ајде, да не забегувам од темата. Нека проба некој био-физиолог да ми докаже како тоа е можно:
мозокот да ми е потресен,
черепот пукнат,
раката скината,
градниот кош пробиен,
нека ми објасни како тоа можам јас (или било кое друго човечко суштество) да се наоѓам и осеќам НАДВОР од тоа повредено тело, да сведочам се’ што се дешава, да се движам наоколу, блиску и далеку и низ предмети, да им ги „слушам“ мислите и разговорите на луѓето (кои подоцна ги потврдуваат!), да пеципирам мнооогу појасно и да бидам проклето СВЕСЕН дека не сум во телото, дека умирам, дека ме оживуваат, и дека баш ми е сеедно?
И не знам зашто поимите „душа“, „бог“, „дух“ итн. се некомпатибилни со поимите „енергија“ и „материја“. Докажете дека енергијата не може да биде свесна (а што е тогаш оној нашиот свесен дел, молекулите? How come?). А ако е свесна (некоја енергија), тогаш се поклопува со она што се нарекува свест, а кога не зависи од материјално тело, некогаш се нарекува и душа. Ми се гади од (нерационалната) дискриминација и аверзија која ја имате кон зборови кои ги етикетирате како „рисјански“, вакви-онакви, не знам што.
Значи, кои би можеле да бидат можните објаснувања за погоре изнесениот феномен?
Black Phoenix = Mudrecot
Оф морееее!!! И така ја отворам за првпат темава кога одма налетувам на глупости, ќе ме умрете некој ден се гледа тоа:)
Ова е апсолутна глупост! Никаде ама баш никаде во хистијанството не е посочено за реинкарнирање and stuff. Едино само Исус што се ” преродил ” т.е. воскреснал, ама и тоа пак не е во контекст со никаква реинкарнација:)
Затоа не се глупирај запри малку пред да стропаш некоја и информирај се:)
EmperoR is cheating his grilfrend with satan’s Wife !!!!!!!!
Значи да не постои недоразбирање во однос на терминологија, збориме за мистични лични искуства (како тие дадени од тебе според таа некоја си книга). Не може личните искуства
-> читај делузии, халуцинации, без разлика дали се визуелни или аудитивни да се сметаат за било каков доказ или факт. Последица се на некоја не-оптимална и не-сихронизирана работа на мозокот во тој момент (последица на стрес, тумор, генетски фактор итн).. Без разлика колку и да изгледаат реално на објектот кој бил подложен не истите, не може да се сметаат за научно прифатлива вистина… Внесувањето на мистицизам, односно на мистичен редукционизам на истото не дава никаков доказ за ништо, туку само дава псеудо одговор и ја терминира потрагата по рационална солуција.Не е точно дека најголем дел од љуѓето се заљубуваат, впрочем, ретки се. За да се почувствува љубов, потребна ти е зрелост, чувство за идентитет и конзистентна биохемија. Како феномен не претставува никакво мистично или илузорно искуство, туку нејзиниот примордијален зачеток се јавува најверојатно еволутивно, за потоа да се хибридизира и во социолошки аспект…. Работа на комплементарност и биохемија. Тоа е тоа, ништо необјасниво.
Не се компатабилни бидејќи секој индивидуално ги дефинира, скроз поинаку од тоа како се етаблирани и какво е нивното општоприфатено значење. Енергијата не може сама по себе да биде свесна. Свесноста доаѓа заедно во сихронизираноста на невроните, свесноста е присутна само во таков кохерентно организиран и сихронизиран материјален систем – просторно и временски… Целата свесност претставува интер-невронска комуникација во биолошкиот ентитет – човек.
Ако има душа, мора да се наоѓа во сперматозоидот и јајце клетката. Ако ја нема во нив, мора да настане од нив. Ако настанува од нив, значи е материјална. Ако е материјална, значи е манифестација на мозокот, без никаква духовна интерферанција.
Емперор имаш проблем со IQ или си само агнозичен негенетски ретард?
I have a sense of tumor!
eve jas na primer sum imal NDE nekolku pati u mojot zivot. i mozam da kazam deka ona malku pogore e cista glupost. izmislica, tripanje, I don’t care. ne se bega.. Poper : Se sto e bitno e deka eden slucaj e dovolen za utvrduvanje na netocnost.
“Religion has run out of justifications. Thanks to the telescope and the microscope, it no longer offers and explanation of anything important.”
Дечки, одма да кажам дека се’ уште ништо не ми е ни појасно, ни па научно објаснето. Не ми докажавте ништо. Јок, а-а. Кој сака да чита зошто е тоа така, нека повели подолу. Кој не, нека скрола маааалцеееее (повеќе) подоле.
@DrunkSparrow:
Eeerrm, која точно е разликата помеѓу „мистично“ лично искуство, и „немистично“ лично искуство? Твоето мислење? Ај прво прочитај ја „таа некоја си книга“, па после оцени. Ја не можам да зборам за нешто што ни малку не го познавам, а ако ти можеш, тогаш навистина имаш „мистични“ и паранормални моќи, Горане. =)
Иначе, од кај заклучи дека тоа се дефинитивно делузии/халуцинации? Мм? Пошто, како што појаснив (трипати), дел од нивните искуства (оној кога се перципираат отстрана) не биле „само“ лични, туку биле потврдени и од живите наоколу (кога подоцна умирачот се враќа во телото). И иначе не ни реков дека се некаков доказ за било што. Ја само го признавам феноменов за реален (т.е. се дешава), и некои работи ми се малце необјасниви.
И како може да резултира со СОВРШЕНО (дури и подобрено) перцепирање на околината, од точка која се наоѓа надвор од материјалното тело? Што, очите одлетуваат? Како е можно тоа?
Финтава е што ти само претпоставуваш, а немаш објаснување. А нешто за кое нема („научно“) објаснување, јас го ставам под графата „необјаснето“,а не под графата „веројатно, да претпоставиме дека е така, недокажливо ама веројатно објаснето, квази-научно, ама сепак така е“…
Што, уствари, бараш да му ВЕРУВАМ на твоето убедување во надежта дека таквите феномени се био-физиолошки објасниви, некогаш, во иднината? =) Не заебавај, да се верува на непроверена научна хипотеза сега изгледа корисно и единствено можно, а? :)
Зошто? Гледај го Contact. Саган доста интелигентно ја илустрирал проблематикава што ти ја побиваш. Аналогно на филмот, јас би бил оној кој и’ веруваше на Џоди Фостер дека била таму и искусила што искусила, а ти би бил оној кој ја осуди дека е луда (а појма немаш за долгата видеоснимка, на пример.) Не знам што е почовечки, да му се верува на човек, или видеоснимка да биде неопходна за да му се поверува на човекот, пред да го линчуваат поради неговата „различност“ и научна „неподобност“ (not very different from what the Inquisition was doing.)
Прво, редукционизмот не е ич мистичен. Логичен е. Свест надвор од тело? Ај бе, како? Ама СТВАРНО КАКО? Што, мистично е дури и да помислам дека СВЕСТА на дечконо му биле НАДВОР од телото? Имам грешни мистични мисли? Да затворам очи пред БРОЈНИ лични искуства, пошто, поради нечија туѓа (ЛИЧНА) дефиниција не се подобни факти?
Како може да постои сосема здрава и појачана свест НАДВОР од телото? Штом ќе излезе нешто од биолошкото тело, пази, не е тоа веќе само биологија и хемија: и во физика задира, и тоа ДЛАБОКО задира во физика! А псевдо одговор и науката дава, па не гледам дека тебе или на другите „научници“ тоа ви смета. What exactly are you trying to prove? И, дефинирај ми што е „рационална солуција“, па ќе размислам дали се терминира (завршува) потрагата по истата.
Сигурен си дека ретко кој од луѓето се заљубува? Прво, дефинирај што е љубов, ако можеш. И излистај ми ги СИТЕ видови, подвидови и сродни емоции, состојби на љубовта. Да знаеме за што збориме. Според мене, љубов е ебано најширок психолошки поим. Под љубов може да се сврстат скоро сите позитивни реакции кон другите луѓе и себеси.
Од мое искуство, за да се почувствува љубов не ти е потребна ни зрелост (напротив, постои и „забавишна“, и „тинејџерска“, и „зрела“ љубов, и „пензионерска“ љубов), ниту пак прејако чувство за идентитет (кој и кога точно има сосема стабилно, силно чувство за идентитет?), ниту пак конзистентна биохемија (уште повеќе, биохемијата на вљубен човек трпи сериозни неурамнотежувања, инвазија од хормони и свашта.)
Хмм, дилемава. Што е поважно: индивидуалното искуство на еден човек (какво и да е), или „етаблираноста“ и „општоприфатеноста“ на одредени појави/искуства? Дали тоа значи дека ако си педер во Русија, исправно е и рационално да те каменуваат? А хомосексуалноста е научно прилично разјаснета ствар